اضطراب جدايى

اختلال اضطراب جدايى در بزرگسالان

Adult Separation Anxiety Disorder -ASAD

Adult Separation Anxiety Disorder

قبلاً اضطراب جدايى فقط در كودكان بررسی می شد.

علائم مهم اضطراب جدايى عباراتند از:

• اضطراب شديد و ترس جدايى از افراد نزديك و وابسته،
• پرهيز از تنها ماندن،
• ترس از بلاهايی كه ممكن است بر سر نزديكانشان وارد شود.

 

در كودكان جدايى به والدين مربوط ميشود ولي در بزرگسالان بيشتر به دوستان و همسر مربوط ميشود. اختلال اضطراب جدایی با اضطراب جدایی فرق دارد، اضطراب جدایی یک مرحله طبیعی از رشد نوزادان سالم است.

اضطراب جدایی معمولا در حدود 8 ماهگی شروع می شود و تا سن 13-15 ماهگی افزایش می یابد. از آن سن به بعد اضطراب جدایی روند کاهشی دارد. به همین علت نباید نوزادان زیر دو سال را بهیچ وجه تنها گذاشت.

برای نوزاد زمان آنقدر دیر میگذرد که جدایی کوتاه مادر به منزله مرگ مادر تلقی میشود.

 

معیارهای تشخیصی:

أ‌. رشد نامناسب و بیش از حد اضطراب جدایی از خانه و یا وابستگان و دوستان و همسر.

حداقل سه مورد از هشت مورد زیر مشهود است:

1. نگرانی مداوم بیش از حد در زمان جدایی یا پیش بینی جدایی از خانه و یا وابستگان اصلی.
2. نگرانی مداوم بیش از حد به وارد آمدن آسیب احتمالی و یا از دست دادن وابستگان اصلی.
3. نگرانی مداوم بیش از حد به وقوع یک واقعه نامطلوب که به جدایی از یکی از وابستگان اصلی منجر شود (به عنوان مثال؛ گم شدن یا ربوده شدن).
4. بی میلی مداوم یا امتناع از رفتن به مدرسه، کار یا جای دیگر به دلیل ترس از جدایی.
5. ترس مداوم و بیش از حد از تنهایی و جدایی از وابستگان همخانه و یا چهره های اصلی دیگر.
6. بی میلی مداوم یا امتناع از خوابیدن بدون وابستگان اصلی و یا خوابیدن بیرون از خانه.
7. تکرار کابوس های با زمینه جدایی.
8. شکایات مکرر از علایم فیزیکی (مانند سردرد، درد معده، تهوع، یا استفراغ) پس از جدایی و یا پیش بینی احتمال جدایی وابستگان اصلی.

 

ب‌. مدت زمان اختلال حداقل 4 هفته است.

 

ت‌. شروع اختلال قبل از 18 سالگی است.

 

ث‌. یکی از دو مورد زیر:

1. اختلال باعث پریشانی بالینی قابل توجه باشد.
2. اختلال سبب مشکل قابل توجه عملکرد در روابط اجتماعی، تحصیلی و شغلی گردد.

 

پ. اختلالات اساسی دیگر مانند اسکیزوفرنی و یا دیگر اختلالات روانی نباشد، در جوانان و بزرگسالان، با اختلال هراس از مکانهای شلوغ اشتباه گرفته نشود.

 

Adult Separation Anxiety

 

ویژگی های مرتبط:

• حالت افسردگی
• بیماریهای روانتنی و یا اختلال در عملکرد جنسی
• شخصیت مضطرب یا ترسو و یا وابسته

نکات مهم:

اختلال اضطراب جدايى در بزرگسالان خسارات زیادی را بر زندگی فرد و اطرافیان آنها وارد می کند.

فرد مبتلا، گرفتار پریشانی، نگرانی، ترس، اختلالات خواب، و تجربه گیجی طاقت فرسا می شود.

اطرافیان آنها – همسر، دوست، پدر و مادر، و غیره – مستمراً گرفتار وفاخواهی، نیازمندی، و بحران عاطفی فرد می گردند.

فرد مبتلا سختی ایجاد روابط دارد. بسیاری از مردم نمی توانند با چنین افرادی شریک زندگی شوند.

کسانی که در دوران کودکی اضطراب جدایی داشتند، و این اضطراب به بزرگسالی کشیده شده باشد، قادر به شکل دادن به روابط عاشقانه پایدار نیستند.
آنها یا احتمالا ازدواج نمیکنند و یا طلاق میگیرند.

ممکن است فقط در هنگام جدایی از رابطه زناشویی، یا از یک رابطه عمیق عشقی، یا مرگ یک دوست اختلال اضطراب جدايى را بروز دهند.

91 درصد افراد مبتلا به اختلال اضطراب جدايى، حداقل یک اختلال روانی دیگر از اختلالات اضطرابی یا اختلالات خلق و خوی هم دارند.

تقریباً پنج برابر بیشتر احتمال دارد که اختلال اضطراب دیگری بگیرند و چهار برابر بیشتر احتمال دارد که یک اختلال خلقی دیگر هم بگیرند.

احتمال معتاد شدن آنها به مواد مخدر سه برابر افراد بدون اختلال می باشد.

اختلال اضطراب جدایی یک عامل آسیب پذیری و زمینه برای انواع مشکلات روانی دیگر است