مواجهه

۱۵ نکته برای مواجهه با افراد مبتلا به PTSD

اختلال تنشی پس از سانحه (PTSD) از طریق برخی از حوادث مصیبت وار می تواند رخ دهد،

و صدمات آن آسیب و شوک احساسی و یا فیزیکی است.

بیمار فکر می کند که زندگی خود و یا دیگران در معرض خطر است، احساس ترس و درماندگی خارج از کنترل دارد.

PTSD2

بسیاری از مردم، پیر و جوان، از طریق تجارب آسیب زا دچار PTSD می شوند. مثل:

1) شاهد عینی اعمال خشونت
2) شاهد مواقع اضطراری و اورژانسی و یا از دست دادن یک عزیز
3) خدمت در مناطق جنگی نظامی
4) قربانی خشونت خانگی
5) زنده ماندن در یک تصادف شدید
6) مسخره و تحقیر شدن
7) بلایای طبیعی مانند سیل، آتش سوزی، گردباد یا طوفان

نشانه های افراد مبتلا به PTSD:

1. احساس ناراحتی در برخورد با مواردى که یاد آور مصیبت باشند.
2. کابوس، خاطرات، و یا فلش بک رویداد هایی که احساس می کند آن اتفاقات دوباره و دوباره روی میدهند.
3. قطع ارتباط عاطفی با دیگران
4. احساس بی حسی و یا از دست دادن علاقه به چیزهایی که قبلا مورد علاقه بودند.
5. تبدیل شدن به افسرده حالی
6. فکر همیشه در خطر بودن
7. احساس اضطراب، وحشت زدگی، عصبی بودن، تحریک پذیری.
8. تجربه احساس وحشت و نگرانى از وقوع حوادث و اتفاقات بد.
9. داشتن مشکل خواب
10. داشتن مشکل تمرکز ذهن
11. ارتباط سخت با همراهان، همسر، خانواده، دوستان

علائم PTSD باعث سخت شدن و اشكال در درک بیمار توسط اعضای خانواده، دوستان و عزیزان او می شود. کسانی که گرفتار PTSD هستند به شما خواهند گفت که زندگی در بسیاری از سطوح برایشان چالش برانگیز است

اما چگونه ممکن است به او کمک و از او حمایت کنید.

1. یاد بگیرید و بدانید. یادگیری بیشتر در مورد آنچه PTSD نامیده میشود و هر آنچه در آن است به برخورد و عملكرد شما كمك مى كند.

2. آیا PTSD یک بیماری مزمن است یا قابل درمان؟ PTSD یک بیماری مزمن است که می تواند از طریق روش های مختلف درمان موفق شود. با درمان اثرات PTSD، می توان آنها را کاهش و حتی حذف کرد. با این حال، خاطرات این رویدادها پاک شدنی نیستند.

3. PTSD یک انتخاب نیست. درست مانند دیگر بیماری های روانی، PTSD را بیمار انتخاب نمی کند. راه مقابله با PTSD مهربانی و شفقت است.

4. آنها را بدست روانپزشکان و روانشناسان بسپارید. اجازه دهید که حرفه ای ها عزیزان شما را درمان کنند. آنها قادر خواهند بود با خود بیمار دوستانه صحبت کنند و با یک چشم انداز عینی می توانند از بهترین ابزار درمان استفاده کنند. کار شما فقط دوست داشتن هر روزه آنهاست.

5. شما نمی توانید با فشار، یکدندگی، و یا گول زدن کسی را به درمان وا دارید. شما می توانید برای آنها راه درمان و متخصص پیدا کنید، ولی آنها باید خود به دنبال درمان باشند.

6. علائم و نشانه های رفتار او را درک کنید. اگر چه ممکن است کار سختی به نظر برسد. ولی رفتار شما می تواند محرک باشد و او را بیشتر بهم بریزد.

7. بدانید که آنها مشکل خواب دارند. افراد مبتلا به PTSD به احتمال زیاد از بی خوابی و کابوس رنج می برند. سعی کنید یک محیط امن که در آن به خوبی بتوانند بخوابند و احساس امنیت کنند ایجاد کنید.

8. هرگز سوالات حساسیت برانگیز نپرسید. سوال در مورد مصیبت، آنچه اتفاق افتاده، چرا اتفاق افتاد و یا چگونه اتفاق افتاد، می تواند خاطرات ناخواسته را برگرداند.

9. به انتخاب های فردی وی احترام بگذارید. مهم است بدانید که رفتار و گفتار دوست شما لزوما نشان دهنده احساسات واقعی او نیست. او ممکن است بخواهد با دوستان و خانواده به بیرون برود، اما افکار ناراحت کننده و واهمه، مانع وی می شود. اگر دوست شما می گوید به هیچ جا نمی خواهد برود و یا نمی خواهد در رویدادها شرکت کند، به نظرش احترام بگذارید.

10. اضطراب چهره های بسیاری دارد. اضطراب می تواند تحریک پذیری باشد، با آنها بداخلاق نباشید. سعی کنید مسیر مهربان تری پیش بگیرید. بجای گفتن: ادبت کجا رفته؟ و یا: لازم نیست که چنین بداخلاق باشی، میتوانید بگویید: شما واقعا بی قرار به نظر می رسید، چیزی وجود دارد بتوانم انجام دهم؟”

11. اگر شما نمی توانید ببینید، به این معنا نیست که واقعی نیست و وجود ندارد. هر فرد با مصیبت منحصر به فرد خود می سازد و سپرى مى كند. زود قضاوت نکنید. هرگز نمی دانید چه کسی چه کشیده و در درونش چه می گذرد.

12. با آنها کنار بیایید. فرد مبتلا به PTSD دارای طیف وسیعی از احساسات است، او دیگر همان شخص قبل از تجربه آسیب نیست.

13. اجازه دهید آنها در کنترل گزینه های خود باشند. مدام نپرسید شام چه می خواهید؟ یا “چه می خواهید بپوشید؟” این نوع سوالات آنها را خسته میکند. در صورتی که چیزی واضح است، مانند تمایل به پوشیدن هر نوع لباس و یا تمایل به خواب در اتاق دیگر، بحث نکنید.

14. شما به حمایت نیاز دارید. از مشاوران کمک بگیرید و نحوه ارتباط با بیمار را یاد بگیرید.

15. با آنها رفتار طبیعی داشته باشید. اگر عضو خانواده و یا عزیزتان در حال درمان است، بهترین راه شما حمایت و رفتار طبیعی است. از روی ترحم نوازش نکنید.
.
..
مواجهه درست با یک دوست مبتلا به PTSD می تواند به بهترین روابط بين آن دو بیانجامد، و آن نیاز به یادگیری چیزهای جدید و ایجاد تغییر در الگوها و عادات قدیمی دارد. هر چه بیشتر بدانید، بهتر است.

خود را مجهز به ارائه حمایت عاطفی، درک، صبر و شکیبایی و تشویق دوست در راه بهبود کنید.