افسردگی موضعی

اختلال سازگاری

افسردگی واکنشی موضعی

افسردگی موضعی، طبق نظام طبقه ‌بندی رفتارهای ناهنجار، اختلال سازگاری واکنش غیرانطباقی نسبت به یک یا چند عامل استرس ‌زای روانی- اجتماعی است که در طی ۳ ماه پس از ظاهر شدن عامل تنش زا پدید می‌ آید. اختلال سازگاری یک واکنش بیمارگونه در مقابل چیزی است که شخص عادی ممکن است آن را بدشانسی بنامد. این اختلال، تشدید یک اختلال روان ‌پزشکی که شامل ملاک‌ های تشخیصی دیگر باشد، نیست.

عامل تنش زا می‌تواند بسیار جزئی باشد، مانند یک ضرر مالی کوچک، ولی فرد دچار مشکلاتی میشود مانند مشکلات خواب، بی قراری، تحریک پذیری، عصبی بودن، خستگی، اضطراب، از دست دادن تمرکز و منزوی شدن ، عصبی بودن شدید، نگرانی و ناتوانی از حضور در سر کار، مدرسه و یا بودن در کنار دیگران. در تشخیص باید دقت کرد که فرد بیماری روانی دیگری نداشته باشد. معمولا چون این بیماری گذرا است، بدون درمان در طی چند ماه بهبود می‌یابد.

هنگامی که یک شخص قادر به مقابله با یک منبع خاص از عوامل استرس، مانند یک تغییر عمده در زندگی، از دست دادن فردی عزیز و… نباشد معمولا، نشانه هایی از افسردگی، احساس ناامیدی و از دست دادن علاقه به کار و یا فعالیت، ظاهر می شوند.

اختلال سازگاری عبارت است از علائم هیجانی یا رفتار شدید بالینی که در پاسخ به عامل یا عوامل استرس زای قابل شناسایی روانی- اجتماعی» بوجود می آیند.

انوع استرس هایی که می تواند موجب اختلال سازگاری شود بسته به فرد متفاوت است:

1- پایان دادن به رابطه یا ازدواج
2- از دست دادن و یا تغییر شغل.
3- مرگ یک دوست
4- توسعه یک بیماری جدی -خود یا فرد مورد علاقه
5- قربانی یک جرم
6- تصادف
7- تغییر عمده در زندگی (مانند ازدواج، بچه دار شدن، یا بازنشستگی از کار).
8- یک فاجعه، مانند آتش سوزی، سیل، طوفان.

علائم اختلال سازگاری

1- احساس ناامیدی
2- غم
3- گریه مکرر.
4- اضطراب وعصبانیت
5- سردرد یا درد معده.
6- تپش قلب.
7- انزوا از مردم و فعالیتهای اجتماعی.
8- غیبت از محل کار یا مدرسه.
9- رفتار خطرناک یا مخرب، مانند جنگ، رانندگی بی پروا، و خرابکاری.
10- تغییر در اشتها – از دست دادن اشتها یا پرخوری.
11- مشکلات خواب.
12- احساس خستگی و بی انرژی
13- افزایش در استفاده از الکل یا مواد مخدر دیگر.
14- علائم در کودکان و نوجوانان ممکن است تمایل به رفتارهایی از قبیل پرخاشگری, عدم علاقه به مدرسه.


A- ایجاد علائم هیجانی یا رفتاری در پاسخ به عامل (یا عوامل) مشخص استرس زا، که ظرف مدت 3 ماه پس از بروز این عامل (یا عوامل ) رخ داده باشند.
B- این علائم یا رفتارها از نظر بالینی قابل ملاحظه بوده و با هر یک از حالات زیر مشخص می شوند.
C- ناراحتی قابل ملاحظه، بیش از حدی که بعلت مواجهه با عامل استرس زا انتظار می رود.
D- اختلال قابل ملاحظه عملکردهای اجتماعی یا شغلی (تحصیلی)
E- اختلال مرتبط با فشار روانی یا معیارهای سایر اختلالات مطابقت نمی کند و صرفاً ناشی از تشدید یک اختلال قبلی نیست.
F- علائم این اختلال نمایانگر سوگواری نیستند.
G- پس از ختم عامل استرس زا (یا پی آمدهای آن)، علائم اختلال بیش از 6 ماه پایدار نمی مانند.

 

حالتهای خاص:

حاد: در صورتی که اختلال کمتر از 6 ماه طول بکشد.
مزمن: در صورتی که اختلال 6 ماه یا بیشتر طول بکشد.

در نوجوانان شایعتراست، ولی ممکن است در هر سنی رخ دهد. حدوداً در 2 تا 8 درصد جمعیت عمومی مشاهده می شود.

عوامل ژنتیکی. مزاجهای پراضطراب، استعداد بیشتری برای واکنش مفرط به وقایع مولد فشار روانی و بروز اختلال سازگاری ناشی از آنها را دارند.
عوامل زیست شناختی- افرادی که سابقه ناتوانی با بیماری شدید طبی دارند، بیشتر در معرض ابتلا به این اختلالات هستند.

عوامل روانی-اجتماعی- افرادی که یکی از والدین خود را در دوران نوزادی از دست داده اند و تجارب کمی از ارتباط با مادر خود دارند، مستعدتر هستند. توانایی تحمل ناکامی در دوران بزرگسالی، با ارضاء نیازهای اولیه دوران نوزادی ارتباط دارد.