اختلالات افسردگی

اختلالات افسردگی

4. اختلال ملال پیش از قاعدگی

ملاک­های تشخیصی

در اکثر چرخه­ های قاعدگی، حداقل پنج نشانه باید در هفته آخر قبل از شروع قاعدگی­ ها وجود داشته باشند، ظرف چند روز بعد از شروع قاعدگی ­ها رو به بهبود روند، و در هفته پس از قاعدگی­ ها، حداقل یا ناپدید شوند.
یکی (یا تعداد بیشتری) از نشانه­ های زیر باید وجود داشته باشد:
ناپایداری عاطفی محسوس (مثل نوسانات خلقی؛ احساس غمگینی یا دم به گریه ناگهانی، یا حساسیت بیشتر نسبت به فرد).
تحریک­ پذیری یا خشم محسوس یا افزایش تعارض­ های میان­فردی.
خلق افسرده محسوس، احساس ناامیدی، یا افکار محکوم کردن خود.
اضطراب، تنش محسوس، و / یا احساس برانگیخته یا کفری بدن.
یکی (یا تعداد بیشتری) از نشانه ­های زیر باید علاوه بر آن وجود داشته باشد تا وقتی با نشانه ­های ملاک B فوق ترکیب می­شوند، در مجموع به پنج نشانه برسد.
کاهش علاقه به فعالیت­های معمول (مثل کار، تحصیل، دوستان، سرگرمی­ ها).
مشکل ذهنی در تمرکز.
رخوت، خستگی­ پذیری راحت، یا فقدان انرژی محسوسی.
تغییر محسوس در اشتها؛ پرخوری؛ یا اشتیاق به غذایی خاص.
پرخوابی یا بی­ خوابی.
احساس از توان افتادن یا کنترل نداشتن.
نشانه ­های جسمانی نظیر التهاب یا ورم پستان، درد مفاصل یا عضله، احساس «بادکردگی» یا افزایش وزن.

توجه: نشانه­ ها در ملاک­های A-C باید برای اغلب چرخه­ های قاعدگی که در سال قبل روی داده ­اند، برآورده شده باشند.

نشانه­ ها با ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه بالینی در کار، تحصیل، فعالیت­های اجتماعی عادی، یا روابط با دیگران ارتباط دارند ( مثل اجتناب از فعالیت ­های اجتماعی؛ کاهش بارآوری و کارآمدی در کار، تحصیل، یا خانه).
این اختلالات صرفاً تشدید نشانه ­های اختلال دیگر. مانند اختلال افسردگی اساسی، اختلال وحشتزدگی، اختلال افسردگی مداوم (افسرده­ خویی)، یا اختلال شخصیت نیستند ( هرچند ممکن است با هر یک از این اختلالات روی دهند).
ملاک A باید توسط ارزیابی­ های روزانه آینده­ نگر در طول حداقل دو چرخه بیمارگونه تأیید شود.

(توجه: این تشخیص ممکن است به طور موقتی قبل از تأیید صورت گیرد).

نشانه ­ها ناشی از تأثیرات فیزیولوژیکی مواد (مثل سوءمصرف مواد مخدر، دارو، یا درمان دیگر) یا بیماری جسمانی دیگر نیستند (مثل پرکاری تیروئید).

اگر نشانه­ ها توسط ارزیابی­های روزانه آینده ­نگر حداقل دو چرخه بیمارگون تأیید نشده باشند، بعد از نام تشخیص، باید «موقتی» ذکر شود (یعنی، «اختلال ملال پیش از قاعدگی، موقتی»).

ویژگی­های تشخیصی

ویژگی­های اصلی اختلال ملال پیش از قاعدگی عبارتند از جلوه نشانه­ های ناپایداری خلق، تحریک ­پذیری، ملالت، و اضطراب که بارها در طول مرحله پیش از قاعدگی چرخه روی می­دهند و در حدود شروع قاعدگی یا مدت کوتاهی بعد از آن، بهبود می­یابند. این نشانه­ ها ممکن است با نشانه ­های رفتاری و جسمانی همراه باشند. نشانه ­ها باید در اغلب چرخه­ های قاعدگی در طول سال گذشته روی داده باشند و باید تأثیر ناگواری بر عملکرد شغلی یا اجتماعی داشته باشند. شدت و / یا بیانگری نشانه­های همراه ممکن است با ویژگی­های زمینه فرهنگی زن مبتلا، دیدگاه ­های خانواده، و عوامل اختصاصی­ تر مانند عقاید مذهبی، تحمل اجتملاعی، و مسایل نقش جنسیتی زن، ارتباط نزدیکی داشته باشند.

معمولاً نشانه­ ها نزدیک به زمان شروع قاعدگی ­ها به اوج می­ رسند. گرچه غیرعادی نیست که نشانه­ ها تا چند روز اول قاعدگی ­ها ادامه یابند، اما فرد باید در مرحله فولیکولی بعد از اینکه دوره قاعدگی شروع می­شود، دوره بدون نشانه داشته باشد. در حالی که نشانه­ های اصلی، نشانه­ های خلقی و اضطرابی را شامل م ی­شوند، نشانه­ های رفتاری نیز معمولاً روی می­دهند. با این حال، وجود نشانه­ های جسمانی و / یا رفتاری در غیاب نشانه­ های خلقی و / یا اضطرابی برای این تشخیص کافی نیست. نشانه­ ها از نظر شدت (اما نه مدت) شبیه نشانه­ های اختلال روانی دیگر، مانند دوره افسردگی اساسی یا اختلال اضطراب فراگیر هستند. برای تأیید تشخیص موقتی، ارزیابی­ های نشانه روزمره آینده ­نگر برای حداقل دو چرخه بیمارگون ضروری هستند.

ویژگی­ های مرتبط که تشخیص را تأیید می­کنند

هذیان­ها و توهمات در اواخر مرحله جسم زرد چرخه قاعدگی توصیف شده ­اند، اما نادر هستند. برخی مرحله شیوع پیش از قاعدگی را دوره خطر برای خودکشی دانسته­ اند.

شکل­گیری و روند

شروع اختلال ملال پیش از قاعدگی می­تواند در هر زمانی پس از نخستین قاعدگی روی دهد. وقوع موارد جدید ظرف ۴۰ ماه دوره پیگیری، ۵/۲ درصد است (۹۵ درصد فاصله اطمینان = ۷/۳ -۷/۱). بر طبق روایت، خیلی از افراد، وقتی به یائسگی می ­رسند، می­گویند که نشانه­ ها بدتر می­شوند. نشانه­ ها بعد از یائسگی متوقف می­شوند، هرچند جایگزین هورمون چرخه­ ای می­تواند نمایان شدن دوباره نشانه­ ها را راه ­اندازی کند.

عوامل خطر و پیش ­آگهی

محیطی.

عوامل محیطی مرتبط با جلوه اختلال ملال پیش از قاعدگی عبارتند از استرس، سابقه آسیب­ میان­ فردی، تغییرات فصلی، و جنبه­ های اجتماعی-فرهنگی رفتار جنسی زن در کل، و نقش جنسیتی زن به خصوص.

ژنتیکی و فیزیولوژیکی.

توارث­ پذیری اختلال ملال پیش از قاعدگی معلوم نیست. با این حال، برآوردهای توارث­ پذیری برای نشانه­ های پیش از قاعدگی بین ۳۰ تا ۸۰ درصد هستند، به طوری که برآورد شده باثبات­ ترین مولفه نشانه­ های پیش از قاعدگی، در حدود ۵۰ درصد توارث­پذیر است.

تعدیل کننده­ های روند. زنانی که داروهای خوراکی ضدبارداری مصرف می­کنند ممکن است از زنانی که چنین داروهایی را مصرف نمی­کنند، شکایت­ های پیش از قاعدگی کمتری داشته باشند.

موضوعات تشخیصی مرتبط با فرهنگ

اختلال ملال پیش از قاعدگی نشانگان فرهنگ­ بسته نیست و در افراد ایالات متحده، اروپا، هندوستان، و آسیا مشاهده شده است. معلوم نیست که آیا میزان­ ها براساس نژاد، تفاوت دارند یا نه. با این حال، فراوانی، شدت، و بیانگری نشانه­ ها و الگوهای کمک­ خواهی می­توانند به طور قابل ملاحظه­ ای تحت تأثیر عوامل فرهنگی قرار داشته باشند.

شاخص­ های تشخیصی

همان­گونه که قبلاً اشاره شد، تشخیص مناسب اختلال ملال پیش از قاعدگی به وسیله ۲ ماه ارزیابی نشانه آینده­ نگر تأیید شده است. چند مقیاس، از جمله ارزیابی روزانه شدت قاعدگی مشکلات و مقیاس­های تشابه دیداری برای نشانه­ های خلقی پیش از قاعدگی، اعتباریابی شده ­اند و عموماً در آزمایش­ های بالینی برای اختلال ملال پیش از قاعدگی مورد استفاده قرار می­ گیرند. مقیاس ارزیابی نشانگان تنش پیش از قاعدگی یک مدل خودسنجی و مشاهده­ گر دارد که هر دو اعتباریابی شده و برای اندازه­ گیری شدت بیماری در زنانی که اختلال ملال پیش از قاعدگی دارند وسیعاً مورد استفاده قرار گرفته­ اند.

پیامدهای کارکردی اختلال ملال پیش از قاعدگی

نشانه­ ها باید با ناراحتی قابل ملاحظه بالینی و / یا اختلال واضح و محسوس در توانایی عملکرد اجتماعی یا شغلی در هفته قبل از قاعدگی ارتباط داشته باشند. اختلال در عملکرد اجتماعی می­تواند با اختلاف زناشویی و مشکلاتی در رابطه با فرزندان، اعضای دیگر خانواده، یا دوستان آشکار شوند. مشکلات مزمن زناشویی یا شغلی نباید با کژکاری­هایی که فقط در ارتباط با اختلال ملال پیش از قاعدگی روی می­دهند، اشتباه گرفته شوند.

تشخیص افتراقی

نشانگان پیش از قاعدگی.

نشانگان پیش از قاعدگی از این نظر با اختلال ملال پیش از قاعدگی فرق دارد که حداقل پنج نشانه لازم نیست، و شرط نشانه­ های عاطفی برای افرادی که نشانگان پیش از قاعدگی دارند، وجود ندارد. این اختلال از اختلال ملال پیش از قاعدگی رایج­تر است، هرچند میزان شیوع برآورد شده نشانگان پیش از قاعدگی تفاوت دارد. در حالی که نشانگان پیش از قاعدگی از نظر ویژگی جلوه نشانه در مدت مرحله پیش از قاعدگی چرخه قاعدگی، به اختلال ملال پیش از قاعدگی شباهت دارد، اما به طور کلی شدت آن کمتر است. وجود نشانه ­های جسمانی و رفتاری در نشانگان پیش از قاعدگی، بدون نشانه­های عاطفی لازم، احتمالاً ملاک­های نشانگان پیش از قاعدگی و نه اختلال ملال پیش از قاعدگی را برآورده می­کند.

قاعدگی دردناک.

قاعدگی دردناک نشانگان قاعدگی­ های دردناک است، اما این از نشانگانی که با تغییرات عاطفی توصیف ­شده، متمایز شده است. از این گذشته، نشانه­ های قاعدگی دردناک با شروع قاعدگی­ ها آغاز می­شود، در حالی که نشانه­ های اختلال ملال پیش از قاعدگی، بنا بر تعریف، قبل از شروع قاعدگی­ ها آغاز می­شوند، حتی اگر تا چند روز اول قاعدگی­ ها به تأخیر افتند.

اختلال دوقطبی، اختلال افسردگی اساسی، و اختلال افسردگی مداوم (افسرده ­خویی).

شماری از زنان مبتلا به اختلال دوقطبی یا افسردگی اساسی یا اختلال افسردگی مداوم (خواه به صورت طبیعی روی دهد یا ناشی از مواد/دارو باشد) معتقدند که اختلال ملال پیش از قاعدگی دارند. اما وقتی نشانه­ ها را مشخص می­کنند، متوجه می­شوند که این نشانه­ ها از الگوی پیش از قاعدگی پیروی نمی­ کنند. زنان مبتلا به اختلال روانی دیگر ممکن است نشانه­ های مزمن یا نشانه­ های متناوبی را تجربه کنند که ارتباطی با مرحله چرخشی قاعدگی ندارند. اما چون شروع قاعدگی ­ها رویدادی به یادماندنی را تشکیل می­دهد، ممکن است بگویند نشانه­ ها فقط در مدت پیش از قاعدگی روی می­دهند یا نشانه ­ها قبل از شروع قاعدگی برتر می­شوند. این یکی از دلایلی است که ایجاب می­کند نشانه­ ها به وسیله ارزیابی­های روزانه آینده­ نگر تأیید شده باشند. فرایند تشخیص افتراقی، مخصوصاً اگر متخصص بالینی فقط بر نشانه ­های گذشته ­نگر اتکا کند، دشوارتر می­شود که علت آن همپوشی نشانه­ های اختلال ملال پیش از قاعدگی با تشخیص­ های دیگر است. این همپوشی نشانه ­ها بخصوص برای متمایز کردن اختلال ملال پیش از قاعدگی با تشخیص ­های دیگر است. این همپوشی نشانه­ ها بخصوص برای متمایز کردن اختلال ملال پیش از قاعدگی از دوره­ های افسردگی اساسی، اختلال افسردگی مداوم، اختلالات دوقطبی، و اختلال شخصیت مرزی، برجسته است. با این حال، میزان اختلالات شخصیت در افراد مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی بالاتر از افراد بدون این اختلال نیست.

استفاده از درمان­های هورمونی. برخی زنان مبتلا به نشانه­ های متوسط تا شدید پیش از قاعدگی ممکن است از درمان­های هورمونی، از جمله داروهای هورمونی ضدبارداری استفاده کنند. اگر این گونه نشانه­ ها بعد از شروع مصرف هورمون برون­زاد روی دهند، نشانه­ ها به جای بیماری اساسی اختلال ملال پیش از قاعدگی، می­توانند ناشی از مصرف هورمون باشند. اگر این زنان مصرف هورمون­ها را متوقف کنند و نشانه­ ها ناپدید شوند، این با اختلال افسردگی ناشی از مواد/دارو هماهنگ است.

همزمانی اختلالات

اختلال قبلی در افراد مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی که غالباً گزارش شده، دوره افسردگی اساسی است. دامنه وسیعی از اختلالات جسمانی (مثل میگرن، آسم، آلرژی­ها، اختلالات صرعی) یا اختلالات روانی دیگر (مثل اختلالات افسردگی و دوقطبی، اختلالات اضطرابی، پرخوری عصبی، اختالات مصرف مواد) ممکن است در مرحله پیش از قاعدگی بدتر شوند؛ با این حال، فقدان دوره بدن نشانه در طول فاصله پس از قاعدگی، تشخیص اختلال ملال پیش از قاعدگی بدتر شوند؛ با این حال، فقدان دوره بدون نشانه در طول فاصله پس از قاعدگی، تشخیص اختلال ملال پیش از قاعدگی را برطرف می­کند. بهتر است که این بیماری­ها، تشدید پیش از قاعدگی اختلال روانی یا جسمانی موجود در نظر گرفته شوند. گرچه در موقعیت­هایی که فرد فقط تشدید پیش از قاعدگی بیماری روانی یا جسمانی دیگر را تجربه می­کند، نباید تشخیص اختلال ملال پیش از قاعدگی داده شود، اما می­توان آن را علاوه بر تشخیص اختلال روانی یا جسمانی دیگر در نظر گرفت و این در صورتی است که فرد نشانه­ها و تغییراتی را در سطح عملکرد تجربه کند که مخصوص اختلال ملال پیش از قاعدگی بوده و به طور محسوسی با نشانه­ هایی که به عنوان بخشی از اختلال جاری تجربه شده­ اند، تفاوت داشته باشند.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8

Pages ( 4 of 8 ): « قبلی1 ... 3 4 5 ... 8بعدی »