آمفتامین- شیشه

اختلالات وابستگی به مواد

اختلالات وابسته به آمفتامین ها

آمفتامین2

 

آمفتامین ها و شیشه در اغلب کشورها پس از حشیش و ماری جوانا رایج ترین داروی غیر مجاز هستند.

به عنوان یک طبقه کلی امفتامین ها را مقلدهای سمپاتیک، محرک ها و محرک های روانی هم می نامند.

دانشجویانی که برای امتحان آماده می شوند، رانندگان کامیون در سفرهای طولانی، تجاری که موعدهای مقرر مهم پیش رو دارند و ورزشکاران به هنگام مسابقه از جمله افراد مصرف کننده آمفتامین ها هستند. آمفتامین ها جزء محرک ها محسوب می شوند.

آمفتامین ها در درمان چاقی ، افسردگی، کج خلقی (دیستایمی) ، و سندرم خستگی مزمن بکار می روند.

امفتامین ها اعتیاد آورند هر چند میزان اعتیاد آوری آن ها در حد کوکائین نیست.

آمفتامین ها موجب آزاد سازی کاته کولامین ها بخصوص دو پامین و سروتونین می شوند.

سروتونین ناقل عصبی است که در مسیر عصبی شیمیایی عمده توهم زاها نقش دارد.

به ترتیبی که ملاحظه شده امفتامین های کلاسیک تاثیر اولیه خود را از طریق آزاد سازی کاته کولامین ها به خصوص دوپامین از پایانه های پیش سیناپسی اعمال می کنند.

این اثرات به خصوص برای نورون های دوپامینرژیک که از ناحیه ی تگمنتال شکمی به قشر مخ و ناحیه ی لیمبیک کشیده می شوند قوی تر است.

این مسیر را مسیر پاداش نامیده اند و فعال شدن آن احتمالا مکانیسم اعتیاد آور عمده ی آمفتامین ها است.

پس از مسمومیت با امفتامین یک دوره فروریزی بروز می کند که نشانه های آن عبارتند از:

اضطراب، رعشه، خلق ملالت بار، خستگی، کابوس، سردرد و تعریق شدید ، نشانه بارز اختلال روان پریشی ناشی از آمفتامین وجود هذیان است

همچنین امفتامین همچون کوکائین می تواند نشانه های شبه اختلال وسواس فکری –عملی، وحشت یا پانیک و مخصوصا فوبی ایجاد کند.

اثرات عروق مغزی، قلبی و گوارشی از جدی ترین اثرات جانبی سوء مصرف آمفتامین است.

آمفتامین

عوارض روان شناختی آمفتامین عبارتند از:

o بی قراری فملال ،
o بی خوابی،
o تحریک پذیری،
o رفتار خصمانه
o سردرگمی.

مصرف آمفتامین می تواند موجب بروز نشانه های اختلالات اضطرابی و نیز عقاید انتساب، هذیان های پارانوئید و توهمات شود.

اثرات ذهنی امفتامین :

o خلق بالا،
o افزایش اعتماد به نفس و
o حساسیت ذهنی،
o احساس آرامش همراه با بینش،
o همدلی و
o کاهش اشتها.