درمان اعتیاد

درمان اعتیاد

• هنوز درمان محکم و یکپارچه ای برای اعتیادها وجود ندارد . زیرا طبیعت اعتیاد وسوسه است نه ترس از بی کفایتی . به نظر نمیرسد که وسوسه در برابر استدلالهای منطقی درمانهای شناختی کنترل، رفتارهای درمانی یا بینش کلی درمانهای روان پویشی تسلیم شود.
• اغلب برنامه های درمانی در معرض دو مشکل همپوش قرار دارند – رها کردن -برگشت
• آنهایی که برنامه درمانی را رها میکنند تقریبا همیشه نمیتوانند تغییر کنند
• آنهایی که درمان را ادامه داده ولی دوباره به سمت اعتیاد برگشت میکنند معمولا احساس امید و کارایی خود را ناچیز میشمرند.
• این فرسایش امید و کارایی شخصی باعث میشود که آنها نتوانند برای مدت طولانی تحت درمان بیشتری قرار بگیرند
• لذا پژوهشگران در این زمینه شیوه های خود را موثرتر و نه بسیار موثر و دستاوردهای خود را متوسط و نه باعظمت و نتایج خود را متغیر نه مستمر توصیف میکنند.

الکلیسم

• انجمن الکلی های گمنام AA خود را اینگونه توصیف میکند :
o معاشرت مردان و زنانی که در تجربیات پایداری و امید خود با هم شریک میشوند بلکه بتوانند مشکل مشترک خود را حل کنند و به دیگران کمک کنند از الکلیسم نجات یابند.
o زمانیکه یک فرد الکلی اولین تماس خود را با AA برقرار میکند میداند که الکل یک مشکل است و این اولین گام مهم است.
o بعدا دو تن از اعضای گروه با این فرد ملاقات میکنند و او را به گروه دعوت میکنند.
o گروه بر خودیاری تاکید میکند و جای تردید باقی نمیگذارد که فرد الکلی مشکل باده گساری را کنترل کند و نه بالعکس .
o این گروه در مدت تلاش فرد الکلی برای ترک از او حمایت میکند و به او امیدواری میدهد
o در واقع وقت دریافت حمایت از دیگران، به فرد الکلی کمک میکند حمایت کردن از افراد مبتلای دیگر در مشکلات مشابه همان هدف را دنبال میکند .
o در واقع وقتی الکلی های اصلاح شده به تجربه گذشته خود در AA فکر میکنند ، نوعدوستی و انسجام گروهی را دو جنبه بسیار مهم آن میدانند.

سیگار کشیدن

o این معضل کمتر از الکلیسم نیست .
o برخلاف خوردن مشکل، میتوان فهمید چه چیزی رفتار سیگار کشیدن را تقویت میکند.
o فردی که روزی یک پاکت سیگار و در هر نخ ۱۰ پک به یک سیگار میزند در سال ۷۰،۰۰۰ واحد نیکوتین و تار مصرف میکند که این مقدار در مقایسه با اعتیادهای دیگر بی نظیر است.
o ترک دادن سیگاریهای مزمن کار آسانی نیست.
o بهترین روش آنهایی هستند که طیف وسیعی از راهبردهای رفتاری را بکار میگیرند.
o یک بررسی که ترکیبی از درمان با ایجاد بیزاری ،مدیریت قراردادی،جلسات تقویت کننده، و تماس و حمایت گروهی را بکاربرد ۷۶ درصد میزان پرهیز شش ماه بعد از درمان به بار آورد.
o متاسفانه اینگونه نتایج چشمگیر به ندرت تکرار شده اند.
o در واقع میزان برگشت مثل اغلب اعتیادها بلای جان درمانهای سیگار کشیدن بوده اند.
o ظرف مدت یکسال میتوان انتظار داشت ۷۵ درصد سیگاریهای اصلاح شده دوباره سیگار دود میکنند.
o سیگاری ها ترجیح میدهند که بدون کمک حرفه ای زیاد سیگار را ترک کنند.
o برنامه های خودیاری تلویزیونی تا اندازه ای موثر بوده و کارایی آن زمانی بیشتر میشود که یک نظام حمایت اجتماعی برقرار شده باشد
o در ضمن داشتن یک رفیق برای روی آوردن به او بویژه در مواقع پریشانی و وسوسه همراه با فقدان نسبی نظارت و رویدادهای عذاب آور به اثر مثبت این برنامه ها کمک میکند.

سوءمصرف دارو

• برای درمان آن بوِیژه درمان هروئین سه نوع درمان تا اندازه ای موثر بوده است:

o نوع اول : تحریک آزارنده ای مثل شوک برقی را با توصیفهای مراجع از نیاز خود به این دارو و مصرف آن همایند میکند.
این برخورد مستقیم با لذات دارو ، اغلب با آموزش آرمیدگی و حساسیت زدایی منظم برای کاستن از تنشی که مصرف دارو را در ابتدا ترغیب میکند ترکیب میشود. اما شیوه هایی نظیر این نقطه ضعفهای جدی دارند.
اول اینکه این روشها نمیتوانند از دفتر درمانگر به محیط اجتماعی فرد معتاد تعمیم یابند.
ثانیا در حالیکه نظریه زیربنای شیوه های آزارنده خاطر نشان میکند که وقتی شوک با میل همایند میشود افراد باید احساس اضطراب کنند
در واقع آنها معمولا احساس بی تفاوتی میکنند.
بنا براین این شیوه پاسخی را که برای مقاومت کردن در برابر فشارهای اجتماعی و شخصی که باعث اعتیاد به دارو میشود به اندازه کافی نیرومند باشد فراخوانی نمیکند و بالاخره اینکه ملاحظات اخلاقی نیز وجود دارند
معمولا قانون معتادان به دارو را ملزم میسازد به اینکه تحت درمان قرار بگیرند.
آیا واقعا مجبور کردن آنها به اینکه تحت این درمان خشن قرار بگیرند منصفانه است؟
لذا این ملاحظات افراد را بر آن داشت که نوع دوم درمان را بکارگیرند.

o نوع دوم : داروی متادون را جایگزین مصرف هروئین میکند.
در این حالت اگر فرد معتاد مصرف هروئین را از سر بگیرد جلوی شتاب ناشی از آن را بطور جزئی میگیرد.
نتایج مقدماتی برنامه های نگهداری متادون نشان داد که تعداد حبسها به میزان ۹۸ درصد و فعالیتهای جزایی به میزان ۹۴ درصد کاهش یافتند
علاوه بر این چون متادون هشیاری نسبتا روشنی برای فرد معتاد باقی میگذارد این مطالعه نشان داد :
معتادان سابق علاقه جدیدی به زندگی پیدا کردند توانستند استخدام شوند و شغل خود را حفظ کنند.

با این حال موفقیت چشمگیر برنامه های مقدماتی در بررسیهای بعدی دیده نشدند .
شواهد نشان میدهد که حداقل ۵۰ درصد معتادان ثبت نام شده به مدت یکسال در این برنامه میمانند میزان برگشت بالاست. بعلاوه متادون خود داروی اعتیاد آوری است
اکنون بازار سیاه دارد و خودش خطرناک است
تعداد زیادی مرگ ناشی از مصرف بیش از اندازه متادون گزارش شده است.
بعلاوه بسیاری از معتادان به هروئین که در محله های فقیر نشین زندگی میکنند احساس میکنند که متادون یک داروی تشکیلاتی است .
متادون مسکنی برای فقر است که اغلب باعث میشود افراد به هیجانهای هروئین روی آورند و آن را روشی اعتیاد آور برای کنترل کردن خود میدانند
و بالاخره همان مخالفتهای اخلاقی نسبت به شیوه های آزارنده در اینجا نیز مطرح است که میگوید آیا منصفانه است که معتادان هروئین را به داروی دیگری بنام متادون معتاد کنیم.

o نوع سوم : درمان شامل خودیاری است.
برنامه های اقامتی که گروه هایی چون odyssey house ، daytop village , synanon آنها را اجرا میکنند.
پذیرش در این جوامع انتخابی و مصرف دارو ممنوع است.
معتادان باید از دوستان سابق و خانواده دوری کنند
در ساخت اجتماعی جامعه درگیر شوند
از پله اول شروع کنند
ابتدا کار حقیری انجام دهند
با عملکرد خوب و رفتار فارغ از دارو ، پله های ترقی کار را طی کنند.
تمام ساکنان در گروه درمانی فشرده شرکت میکنند
این جوامع اهداف متفاوتی دارند برخی از آنها مثل synanon از ساکنان میخواهند برای همیشه در جامعه باقی بمانند
برخی دیگر مثل odyssey house بر برگشت معتادان به جامعه تاکید دارند.