دیوانه تر از من

دیوانه تر از من !

گزیده ای از علیرضا آذر

ایلو بنشین، خاطره­ ها را رو­کن       لب وا کن و با واژه بزن جادو کن

ایلو تو بگو، حرف بزن، نوبتِ توست       بعد از من­ و جان­ کندنِ ­من، نوبتِ ­توست

ایلو مگذار از دَمِ خود دود شوم         ایلو مپسند این همه نابود شوم

ایلو بنشین، سینه و سَر آوردم          پیمانم و خونابِ جگر آوردم

پیمانم و خون در دَهَنم می­رقصد      دستانِ جنون در دهنم می­رقصد

مجنونِ­ تو هستم که فقط­ گوش­ کُنی       بُگذاری­ اَم و باز فراموش کُنی

دیوانه تر از من چه کسی هست، کجاست؟     یک عاشقِ این گونه از این دست کجاست؟

من را  بُگُذار عشق  زمین­ گیر  کُند       این  زخم سراسیمه  مرا پیر   کُند

این پِچ ­پِچِ­ ها چیست؟ رهایم بکنید        مردم! خبری نیست، رهایم بکنید

من را بگذارید که پامال شود         بازیچهِ اطفالِ کهنسال شود

من را بگذارید به پایان برسد            شاید لَت و پارَم به خیابان برسد

من را بگذارید بمیرد، به دَرَک            اصلاً برود خاک بسر شَد، به دَرَک

من شاهدِ نابودیِ دنیایِ منم         باید بروم دست به کاری بزنم

حرفت همه ­جا­ هست، چه باید بکنم؟      با این همه بُن بست چه باید بکنم؟

من عشق شدم، مرا  نمی­ فهمیدند        در شهرِ خودم مرا  نمی­ فهمیدند

این دغدغه را تاب نمی آوردند             گاهی همگی مسخره‌ام می‌کردند

بعد از تو به دنیایِ دلم خندیدند         مَردُم به سراپایِ دلم خندیدند

ایلو تو ندیدی که چه با من کردند؟     مَردُم چه بلاها به سَرَم آوردند؟

من پایِ بدی های خودم می مانم      من پایِ بدی هایِ تو هم می مانم!

این ها همه کم لطفیِ دنیاست عزیز                    این شهر مرا با تو نمی خواست عزیز

دیوانه ام، از دستِ خودم سیر شدم               با هر کسِ همنامِ تو درگیر شدم

ای تُف به جهانِ تا ابد غم بودن                   ای مرگ بر این ساعتِ بی هم بودن

یادش همه جا هست، خودش نوشِ شما                         ای ننگ بر و مرگ بر آغوشِ شما

شمشیر بر آن دست که بر گردنش است                       لعنت به تنی که در کنارِ تنش است

 

شعر

Leave a Reply

Your email address will not be published.