تولد تا سه سالگی

خانواده تک سرپرست

تولد تا ۳ سالگی در هنگام جدایی

• بچه ها تا حدود سه سالگی فقط جای خالی پدر یا مادر رو حس میکنند
• همینکه وقتشون پر بشه اونقدر باهاش مساله ندارند . البته بهانه گیری میکنند که بابا یا مامانمو میخوام
• ولی این همون خواسته ایه که میگه بستنی میخوام چرا بستنی زرده.. وقتی میگه مامان یا بابامو میخوام اولا حالت غمزده باهاش نگیرید
• ثانیا باهاش نجنگید که حالا اون تحفه رو میخوای چکار؟ یعنی میتونید بهش راحت بگید خیلی متاسفم ولی الان نیست دیگه عزیزم.
• بچه ها در این سن فقط نیازهای فیزیکیشون براشون مهمه . یعنی اگر نیازهای فیزیکی بچه ها براورده بشه و شما بهشون سخت نگیرید و بهشون چیزهایی رو تحمیل نکنید . با موضوع راحتند
• ولی وقتی ببینند شما بهشون سخت میگیرید در حالیکه مادر یا پدر مهربونتر بود اوضاع خیلی فرق میکنه.
• شما میدونید یکی از خطرناکترین کارها اینست که پدر مادر درباره چگونگی تربیت با هم اختلاف داشته باشند. اگر شما با همسرتون هستین یا نیستین و اون یک روش غلطی رو میده ولی شما هیچ کاری هیچ کاری هیچ کاری برای روش غلط همسرتون نمیتونید بکنید. لذا ترجیح کمتر بد اینه که شما همون روش غلط اونو برید. زیرا حداقل بچه با یک بدآموزی روبرو میشه و شما یک کار بد یاد بچه دادین.
• این آسیبش به مراتب کمتره تا اینکه شما با همسرتون، چه وقتی که با او هستین و چه جدا از او هستین بجنگید و یکی بگه این کار درسته و یکی بگه غلطه. زیرا بچه ها این وسطه که همه چیزو از دست میدهند. لذا فرض بفرمائید همسرتون اجازه داده بچه تون بره سینما و شما موافق این کار نیستید، خوب شما هم بزارید بره سینما. لذا در اینحالت آسیب کمتره.
• پدر مادر قراره اختلافها رو با هم طرح و حل کنند و اگر نتونستند برید به سمت انکه زورش زیادتره و چیزی رو به شما و بچه تحمیل میکنه، تا اینکه درست برعکس بخواهید دنبال این باشید، که من راه خودمو میرم تو هم راه خودتو برو.
• مطالعات نشون داده بیشترین آسیبی که بچه ها تو سنین پائین میبینند از این هست که یکدستی و یکنواختی نیست
• یکدستی و یکنواختی است که بیش از هر چیز دیگه به بچه ثبات و قرار و امنیت و آرامش میده