شش تا نه سالگی

خانواده تک سرپرست

۶ تا ۹ سالگی در هنگام جدایی

• بچه ها بین ۶ تا ۹ سالگی متوجه جدایی میشند. اما تنها مساله شون طلاق و ترک نیست . بلکه وحشت از مرگ دارند . مخصوصا اگر همسرتون رو به دلیل مرگ از دست دادین
• تو این سنین مبادا مبادا راجع به بیماریهاتون حرف بزنید .
• هیچ پدر و مادری قرار نیست بین تا ۱۲ سالگی راجع به بیماری یا مرگ صحبت کنند.
• لطفا از این جوابای عجیب و غریب به بچه ها ندین که مرگ دست خداست.  قربونتون نیست…به اون هیچ ارتباطی نداره و الا چرا مردم آمریکا تو ۸۰ سالگی میمیرند و یک مقدار مردم تو دنیا تو بیست سالگی؟
• بچه ها هیچ دلیلی نداره که تا ۱۲ سالگی با هیچ حادثه و واقعه بدی تو زندگی آشنا بشند.
• بچه نباید بدونه که چیزی به اسم بچه دزد وجود داره . اولا که این موارد بسیار بسیار بسیار کم هستند که اصلا میتوان گفت که وجود ندارد . ثانیا اگر هم باشد که شما قرار است مواظب فرزندتون باشید . مثلا بچه ۵ ساله و یا ۷ ساله چطور میخواد از خودش در مقابل دزد محافظت کنه؟ بچه حتی قرار نیست اصلا تا سن ۱۵ سالگی حتی اخبار رو ببیند، زیرا که از ۱۰ تا خبر ۸ تاش بد است و اصلا هم قرار نیست راجع به واقعیتی مثل مرگ باهاشون صحبت کرد که مثلا داییش چطور فوت کرد یا غیره.
• بچه ها تو این سن و سال دنبال مقصر و گناهکار میگردند . اصلا شما وارد این بحثها نشید که مثلا بگید مادر بزرگت بود که زندگی ما رو بهم ریخت یا تقصیر فلانی بود.
• بعد از ۶ سالگی زندگی بچه هاتون رو باید با دوستان خوب پر کنید . البته باید با دوستان خود بچه ها، نه با پدر بزرگ و مادر بزرگ و دایی. حتی وقتی مادر بزرگی می آید که خیلی برای بچه خوب است. اشکال کار اینست که وقت رفتنش به او اسیب میزند.
• تمام مطالعات نشون میده که در تمام زمینه ها وقتی یک دردی دائمی باشه ما حتی یک دهم وقتیکه متغیر هست حسش نمیکنیم.
• در یک آزمایش آمدند دست ادمها رو تو آب گذاشتند و بهشون شوک دادند این شوک همیشه ۲۰ واحد بوده ولی همیشه ثابت بوده. لذا این ادمها همیشه درد اون شوک رو تحمل میکردند. بعد در یک موقیت دیگر ضرباتی که وارد میکردند متغیر ولی کمتر از بار اول مثلا ۵ یا ۳ یا ۱۰ ولی در قسمت دوم ادمها به مراتب ناراحت تر و نگران تر بودند. زیرا که همش در نگرانی این بودند که الان ضربه ۳ میخورند یا ۱۰ یا ۵ ..
• لذا مساله اصلی و اساسی یکدستی و یکنواختی است…  مثلا شما که در امریکا هستید دو ماه بچه ها رو میبرید ایران و تو اون دو ماه حسابی بهشون خوش میگذره. ولی اشکال کار اینجاست که وقتی برگشتند دوباره آمریکا ۹ ماه بقیه سال با مقایسه خوشی های اون دو ماه برای خودشون به خودشون اسیب میزنند
• لذا ماجرای سفر طولانی یا ادمهایی که وارد زندگی بچه ها میشوند و حذف میشوند به اونها آسیب میزنه.
• لذا رفتن بچه ها خونه دوستشون وقتیکه امن هست بسیار کار خوبیه.
• بسیاری از بچه ها تو این سن و سال یاد میگیرند واکنش نشون بدهند
• شما باید کمکشون کنید پاسخ بدهند.
• ۶ تا ۹ سالگی فرصت این است که ما بفهمیم وقتی یک نفر یک چیزی به ما گفت سریع جواب بدهیم یا اینکه اوضاع رو ارزیابی کنیم و بعدا جواب بدهیم …  یعنی جایی است برای مساله واکنش و پاسخ ..
• باید خودمون با عمل و رفتار بهشون اینو نشون بدیم تا اون ها یاد بگیرند که ما برخی اوقات لازمه تو زندگینمون ۱ یا ۱۰ یا ۳۰ یا ۳۶۵ روز حتی راجع به یک موضوعی فکر کنیم و بعدا جواب بدهیم.