تعداد و فاصله سنی

پرورش و تعلیم و تربیت فرزندان

تعداد و فاصله سنی مناسب بین فرزندان

• داشتن فرزند تک احتمال آسیب های شدیدی برای فرزندمان دارد.
• بهتر است بدانید تعداد مناسب فرزندان حداقل ۲ تا و حداکثر ۳ تا میباشد
• برای اینکه فرزندهایتان از آسیبهای فرزند تک تا حدودی مصون باشند رعایت این نکته بسیار بسیار
اساسی است که فاصله سنی فرزندان حداقل ۲۰ ماه و حداکثر ۳۵ ماه باشد.

• فرزندان تک در برخی زمینه ها بسیار خوب رشد میکنند
و در برخی زمینه ها رشد بسیار بسیار کمی دارند
• ویژگی اصلی انسان سالم در دنیای امروز انسانی است که هم تکاملی است و هم تعادلی.
• یعنی تمام جنبه های وجودی او که امروزه حداقل ۷ زمینه رشد را میشناسیم متناسب سن او میبایست رشد کند.

• فرزندان تک رابطه برابر را یاد نمیگیرند زیرا همیشه با بزرگتر از خودشان ارتباط دارند
• اگر دقت کنید در بازیها یا به دنبال بزرگتر از خود میروند یا به دنبال کوچکتر از خود هستند
• به همین خاطر بعدها در روابط دوستانه در مدارس که با هم سن و سالانشان هستند
دچار اشکال شده و آسیبهای شاید جبران ناپذیری ببینند
• ولی اگر برادر یا خواهر با فاصله سنی بین ۲۰ تا ۳۵ ماه داشته باشند
در صورت رعایت درست قوانین پرورش و تعلیم و تربیت توسط پدر و مادر کمک خواهد کرد
که کودکانمان رابطه برابر را فرا بگیرند و بتوانند با همسالان خود ارتباط سالم و دوستانه برقرار کنند.

• سیستم خانواده تک فرزندی خطر فرماندهی و فرمانبرداری است
• اصولا رابطه های نابرابر رو ترویج میکند
• به همین دلیل جامعه کمونیستی مثل چین سیستم تک فرزندی را ترویج میدهد.
• باور چینی ها به بخت و شانس و اقبال بسیار عجیب است ،
مثلا عدد ۸ جایگاهی خاصی براشون داره و میل زیادی به قمار دارند
و میدونید قمار جزیره ماکائو در چین از لاس وگاس بیشتر است
و اونجا چینیها تمام پولها رو در اختیار کازینو ها میگذارند
و میدونیم یک دلیل این کارها تخیلی بودنشان است
و ویژگی بچه تنها همین تخیلی بودنشان است
چون باید توی اتاق چشم به سقف بندازه و خیال بکنه

• پدر و مادر عزیز بدانید که مطالعات علمی نشان داده هزینه وقت و انرژی که شما
برای یک بچه صرف میکنید، از هزینه ۲ بچه با فاصله سنی ۲۰ تا ۳۵ ماه بیشتر است.

• اگر به هر دلیلی امکان داشتن فرزند دوم را ندارید
مهمترین نکته اینست که تا جایی که میتوانید فرزند تک خود را در ارتباط با دوستان
هم سن و سالش قرار دهید و به او کمک کنید تا بتواند بیشتر روز خود را در هر سن
و سالی که هست با دوست خود بگذراند.

• شاید بزرگترین نکته تربیتی برای والدین این باشد که دوست خوب برای فرزندانتان بخرید.
• پدر و مادر عزیز فرزند شما در کنار دوستان خود است که امکان رشد را پیدا میکند.

• کودک انسانی وقتی به این دنیا میاد بدن روانیش به دو چیز احتیاج داره :
o -توجه
o -محبت ..
o این باید بصورت دائمی مثل هوا بهش داده بشه تا اونجایی که نوزاد در تمام مدت بیداریش ،
باید با مادر در ارتباط باشه و به همین دلیل زندگی مادر رو تمام وقت پر میکنه .
• لذا این نوزاد در تمام مدت بیداریش احتیاج به توجه داره
و نمیشه کودک رو به بهونه اینکه آرومه یک جا رها کرد
و باهاش کاری نداشت.
وقتی تعداد این بچه ها زیاد است این توجه و محبت وجود نخواهد داشت
و وجود بچه ها از اکسیژن زندگی سالم هست خالی میشه

• کودک قرار است مورد نوازش قرار بگیره
• طوریکه اگر کودک بین ۶ تا ۱۲ ماهگی ۲ تا سه روز نوازش نبینه میتونه بمیره
زیرا بار مغناطیسی و الکتریکی و بیوشیمیایی مغز از طریق این نوازش هست که برقرار میشه ،
• لذا ماجرا ماجرای یک توجه کامل است
• به همین دلیل است که تا وقتی بچه از ۱۸ و ۲۰ ماهگی نگذشته
اگر مادر بچه دیگه ای بیاره چون توجه مادر رو میگیره و بچه هنوز در مرحله اضطراب جدایی هست
و نمیتونه جدایی از مادر رو تحمل کنه بچه اول رو از پا درمیاره.

• به همین خاطر اریک فروم در هنر عشق ورزیدن میگه :
• اگر نوزاد میدونست قرار است یک روزی از مادر جدا بشه از وحشت اون حادثه ، در دم جان میسپرد.

• قصه موضوع یک ارتباط تنگاتنگه تمام مدت هست
• وقتی تعداد بچه ها از ۴ بچه میگذره
هیچ مادری امکان ایجاد این ارتباط رو نداره
به همین دلیل تعداد بچه ها بیشتر از ۲ یا ۳ اصلا توصیه نمیشه.
• وقتی تعداد بچه ها از ۴ تا گذشت اونها فقط زنده ماندن رو یاد میگیرند
که چطور سرشونو از آب بیرون نگه دارند تا خفه نشوند
ولی حتما وجودشون خالی میمونه و باعشق و محبت پر نمیشه.

• داشتن فرزند در زندگی زناشویی دوای هیچ دردی نیست
و بیخود گوش به حرف فامیل و دوستان و خانواده محترمتان ندهید
و اگر از زندگی زناشویی خود راضی نیستید به هیچ عنوان تصور این را نکنید
که با بچه دار شدن اوضاع را بهتر میکنید
پس باز هم تکرار میکنیم بچه دوای هیچ دردی نیست .

• اگر به دلیل هر اشتباهی شما دارای فرزندی شدید
در حالیکه در زندگی زناشویی خود مشکلات جدی و اساسی دارید
به هیچ عنوان به بهانه نکات بالا نباید فرزند دوم را به این دنیا بیاورید
در حالیکه میدانید شرایط لازم به جهت پرورش و تعلیم و تربیت او را ندارید.