خواب کودکان و کابوسها

خواب کودکان

• از حدود 3 ماهگی باید همه فعالیتهای کودک سر ساعت معینی انجام بشه
• یعنی حمام و تغذیه و خواب او در یک زمان مشخص آهسته اهسته انجام بشه
• در شب چراغها خاموش بشه
• رادیو تلویزیون خاموش شده و صدایی به کودک نرسد
• تا اهسته آهسته او متوجه شود که شب هنگام خواب است.

• قاعده چنین است وقتی کودک به ۷ تا ۸ کیلوگرم رسید که حدود ۴ تا ۵ ماهگی است
• باید یکی از وعده های غذایی کودک حذف بشه که مطمئنا در شب خواهد بود
• به او کمک کنند که ۴ یا ۵ ساعتی بخوابه
• به مرور یک وعده دیگر را حذف کنند که او بتونه ۶ یا ۷ ساعت بخوابه
• چون هم مادر و هم بقیه به این خواب احتیاج دارند.
• تنها زمانیکه پدر و مادر باید گریه کودک را احتمالا تا ۳ شب به میزان حداکثر ۱۵ دقیقه تحمل کنند همین زمان است
• یعنی حدود ۴ تا ۵ ماهگی زمانیکه یک وعده غذای کودک در شب حذف میشه
• از جانب دیگه خواب او به ۵ تا ۷ ساعت افزایش پیدا کنه
• اگر از حدود ۳ ماهگی کمی آب به شیر اضافه کنیم فرصتی فراهم میشه که بتونه این تصمیم رو بپذیره.

• مهم است که در حدود همین زمانها، یعنی بعد از یکی دو هفته،
که توانستید یکی از وعده های غذایی اونو در شب حذف کنید
که او تا ۵ تا ۷ ساعت خوابید بهتره از اتاق خواب شما بیرون بره
• فرزند منو شما دیگه به رختخواب پدر و مادر راه پیدا نکنه
• البته تو این دوران در آغوش شما میتونه به خواب بره
• ولی بعد از اینکه خوابش نسبتا عمیق شد بهتر است اونو به جای خودش منتقل کنیم.

• بچه ها اگر بعد از ۶ ماهگی در رختخواب پدر و مادر باشند تقریبا بیرون کردن آنها غیر ممکن خواهد بود
• میدانیم بعد از ۸ و حتما ۹ ماهگی تا ۱۲ ماهگی همه بچه ها به دلیل دگرگونیهای روانی و مخصوصا غریبه ها
با مسائل تازه ای در جهت خواب روبرو میشوند
• لذا در این دوران باید پدر و مادر در هنگام مشکل فرزند سریعا خودشونو به اتاق خواب کودک برسونند
• اما نه در رختخواب او بخوابند و نه هیچ قسمت از دست یا مویشان یا گوششون رو به بچه بدهند
• میتونیم آهسته او را نوازش کنیم اونم نه مداوم بلکه بصورت آهسته زدن به پشتش تا فرزند بخوابه
• به هیچ عنوان چراغ رو روشن نکنیم و با کسی حرف نزنیم
• تا او به نتیجه ای برسه که باید بخوابه.

• بسیاری از اوقات این مشکل میتونه سالها ادامه پیدا کنه و خواب کودک رو دچار اشکال کنه .
• این احتمال وجود داره با توجه به اینکه کودک بعد از ۱۲ یا ۱۴ ماهگی توانایی راه رفتن داره خودشو به اتاق خواب شما برسونه
• بخواد پیش شما بخوابه
• باید با وجود خستگی بلند شید و کمکش کنید
• اونو به اتاقش برگردونید
• لازم بود کنارش بمونید تا بخوابه
• با مهربانی و مصمم و استوار روی تصمیمتون بایستید
• به اون این پیامو بدین که الان وقته خوابه و وقت بیداری یا بازی نیست
• اگر در این زمینه به او کمک کنید عادت به خواب رو پیدا میکنه
• یکسره میخوابه و به شما هم فرصت میده که راحت بخوابید.

• کودک ۳ تا ۵ ساله حدود دوازده ساعت میخوابه
• برخی بچه ها حتی تا ۵/۳ سالگی ممکنه در روز یک خواب کوتاه نیم ساعته تا یک ساعته هم داشته باشند
• ولی بعد از ۵/۳ سالگی بچه ها تمایلی به خواب روز نخواهند داشت
• بچه های ۵ تا ۷ ساله حدود ۱۱ ساعت خواب احتیاج دارند …
• بچه ها بین ۳ تا ۷ سال ممکن است از خواب بترسند
• به دلیل اینکه اولا در خواب رویا میبینند
• ثانیا فکر میکنند ممکنه در خواب اتفاقاتی بیفته که اونها ازش بی خبر باشند.
• حدود ۱ ساعت قبل از خواب باید مراسم رفتن به خواب شروع شود
• مثل مسواک و کتاب خوندن و لباس عوض کردن و …
• نباید یکدفعه بچه ها رو وادار به خوابیدن کرد
• اصولا محیط خانه باید ارام بگیره تا کودک فکر نکنه در حالیکه اون خوابه زندگی و بیداری ادامه داره
و همه مشغول بازی و سرگرمی هستند و فقط او هست که باید بخوابه.

موضوع راه افتادن در خواب :

• وقتی فرزند شما در خواب راه میفته بدون اینکه سعی کنید بیدارش کنید
مواظبش هستین و اونو به رختخواب برمیگردونید
• معمولا فردا صبح بچه ها خبری از این اتفاقات نخواهند داشت .
• این حالت معمولا در سه ساعت اول خواب بچه ها اتفاق میفته
• که اگر در خواب فقط کمی ناله و گریه میکنند کاری به کارشون نداشته باشین
• ولی اگر وحشت زده شدند و فریاد میزنند احتمالا بیدار کردن اونها کمک میکنه.
• البته غذای هضم نشده در معده اونها یا گرسنگی میتونه دلیل این بیداری و گرفتاری باشه
• ولی معمولا تغذیه در این سن و سال نقشی نداره .

کابوسها به دو صورت خودشو نشون میده

1 – کابوس یا nightmare :
• وقتی بچه بیدار میشه و دقیقا خاطرش هست که توی خواب چی دیده
• میتونه اونو با شما بازگو کنه این حالتو به عنوان کابوس میشناسیم.

2- هراس شبانه یا Night Terrors :
• ولی وقتی کودک از خواب بیدار میشه و وحشت زده است و به هیچ وجه از خواب خودش خبر نداره
• این موضوع رو به عنوان وحشت خواب شناخته که زمینه بیولوژیکی داره و اصلا روانی نیست
• دلائل بدنی داره که یکی از اونها مساله ایست تنفسی است
• یعنی وقتی به دلیلی اکسیژن به مغز نمیرسه فعالیت مغز غیر عادی میشه
• زیرا به چنین اکسیزنی احتیاج داره…
• لذا وقتی فرزند شما دچار یکی از این دو حالت شد یکی از پدر و مادر به سراغش میره
بهش ارامش میده و میفهمونه بهش که این فقط یک رویا بوده و واقعیت نداره و
تا وقتی فرزندشون بخوابه و خوابش سنگین بشه کنارش میمونن و کمکش میکنند بخوابه

• هراس شبانه عبارت است از هراس شدید و ناتوانی موقت در به دست آوردن هوشیاری.
• در این اختلال فرد به صورت ناگهانی از مرحله خواب امواج آهسته، بیدار می‌شود،
• این بیدار شدن معمولا همراه نفس نفس زدن، ناله و فریاد زدن است.
• معمولا وقتی فردی دچار این حالت می‌شود، بیدار کردنش غیرممکن است
• و غالباً شخص بدون اینکه بیدار شود، مجددا به خواب می‌رود.
• به علاوه «هراس‌های شبانه» به ندرت توسط شخص به یاد آورده می‌شوند.

• یکی دیگر از تفاوتهای هراس شب با کابوس این است که شخص دچار هراس شبانه کاملا بیدار نمی‌شود
• تلاش برای بیدار کردنش هم به جایی نمی‌رسد.
• به علاوه هراس شبانه می‌تواند برای بیمار، خطرناک هم باشد،
• چرا که ممکن در طی آن به خود یا اطرافیانش صدمه بزند.