گزیده ای از تقی سیدی

گزیده ای از تقی سیدی

آه جز آینه‌ای کهنه مرا همدم نیست       پیش چشمان خودت اشک بریزی کم نیست

 یک خود آزاری زیباست که من تنهایم           لذتی هست در این زخم که در مرهم نیست

 اشتیاقی به گشوده شدن این گره نیست        ورنه تنهایی من که گره‌اش محکم نیست

 من از این فاصله‌ها هیچ ندارم گله‌ای          هر چه تقدیر نوشتست بیفتد غم نیست

لذتی نیست اگر درد نباشد جانم             هیچ شوری به از این شور پس از ماتم نیست

 بی‌سبب درد که هم قافیه با مرد نشد        آدم بی‌غم و بی‌درد بدان آدم نیست

 تو نبین ساکت و آرام نشستم کُنجی        درد ناگفته زیاد است ولی محرم نیست

گاه گاهى با خودم نامهربانى میكنم       با خودم لج مى كنم با غم تبانى میكنم

مى نشینم چاى مى نوشم كنار پنجره      بى كسى هاى خودم را دیدبانى مى كنم

 

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Pages ( 1 of 9 ): 1 2 ... 9بعدی »