گزیده ای از حافظ2

ادامه گزیده ای از حافظ

مژدهِ وصلِ تو کو؟ کَز سَرِ جان برخیزم    طایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزم

به وِلایِ تو که گر بندهِ خویشم خوانی    از سَرِ خواجگی کون و مکان برخیزم

یارب از ابرِ هدایت بِرسان بارانی    پیشتر زان که چو گردی زِ میان برخیزم

بر سَرِ تُربتِ مَن با مِی و مُطرب بنشین    تا به بویت زِ لَحَد رقص کُنان برخیزم

خیز و بالا بنما ای بُتِ شیرین حرکات   کَز سَرِ جان و جهان دَست فشان برخیزم

گر چه پیرم، تو شبی تَنگ در آغوشم کَش    تا سَحرگَه زِ کنار تو جوان برخیزم

روزِ مرگم نفسی مُهلتِ دیدار بده    تا چو پیمان زِ سَرِ جان و جهان برخیزم

خواجگی= بزرگی و ریاست؛ آقایی.

کون و مکان=گیتی و آنچه در آن است.

لحد=گور. سنگی که بالای سر مرده بر روی گور نصب کنند.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Pages ( 1 of 11 ): 1 2 ... 11بعدی »