گزیده ای از عماد خراسانی

گزیده ای از عماد خراسانی

عیبم مكن ای دوست اگر زار بگریم            بگذار بگریم من و بگذار بگریم
بگذار كه چون مرغ گرفتار بنالم                     بگذار كه چون كودك بیمار بگریم
می خوردن من بهر طرب نیست خدا را                  حالی است كه بی طعنه اغیار بگریم
تنها نه بحال خود از این مستی هر شب                بر حالت این مردم هشیار بگریم
برهر كه در این دام مصیبت شده پابند                   بر شاه و گدا، پیر وجوان ، زار بگریم
بر لاله نو سر زده از دامن هامون                     بر غنچه نشكفته گلزار بگریم
زین عهد و وفائی كه جهانراست هر آنكو                       بگذاشته لب بر لب دلدار بگریم
این كاسه سر ها همه خاك است بفردا                   بگذار كه با زمزمه تار بگریم
جا دارد اگر تابصف حشر عمادا                             پبوسته از این بخت نگونساز بگریم

شعر

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

Pages ( 1 of 14 ): 1 2 ... 14بعدی »