گزیده ای از ملک‌الشعرای بهار

گزیده ای از ملک‌الشعرای بهار

 

از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت        از دوست به‌خیر آمد و از ما به‌سلامت

حالی دل مظلوم مرا غمزهٔ مستش           با تیر زد و ماند قصاصش به قیامت

از عشق حذرکن که بود ماحصل عشق              خون خوردن و جان کندن و آنگاه ملامت

طی شد ز جهان چشمه خضر و دم عیسی           ایزد به لب لعل تو داد این دو کرامت

افسوس که صاحب نفسی پیدا نیست            فریاد، که فریادرسی پیدا نیست

بس لابه نمودیم و کس آواز نداد            پیداست که در خانه کسی پیدا نیست

شعر

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

Pages ( 1 of 14 ): 1 2 ... 14بعدی »