گزیده ای از پاکسیما زکی‌پور

گزیده ای از پاکسیما زکی‌پور

ﭼﻪ دردیست در ﻣﻴﺎن ﺟﻤﻊ ﺑﻮدن،‫ولی درﮔﻮﺷﻪای ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻦ

‫ﺑﺮای دﻳﮕﺮان ﭼﻮن ﻛﻮه ﺑﻮدن،‫ ولی در ﭼﺸﻢ ﺧﻮد آرام ﺷﻜﺴﺘﻦ

‫ﺑﺮای ﻫﺮ لبی ﺷﻌﺮی ﺳﺮودن،‫ولی ﻟﺒﻬﺎی ﺧﻮد ﻫﻤﻮاره ﺑﺴﺘﻦ

‫ﭼﻪ دردیست در ﻣﻴﺎن ﺟﻤﻊ ﺑﻮدن،‫ولی درﮔﻮﺷﻪای ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻦ

‫ﺑﻪ رﺳﻢ دوستی دستی ﻓﺸﺮدن،‫ولی ﺑﺎ ﻫﺮ ﺳﺨﻦ قلبی ﺷﻜﺴﺘﻦ

‫ﺑﻪ ﻧﺰد ﻋﺎﺷﻘﺎن ﭼﻮن ﺳﻨﮓ ﺧﺎﻣﻮش،‫ولی در ﺑﻄﻦ ﺧﻮد ﻏﻮﻏﺎ ﻧﺸﺴﺘﻦ

‫ﺑﻪ ﻏﺮﺑﺖ دوﺳﺘﺎن ﺑﺮ ﺧﺎک ﺳﭙﺮدن،‫ولی در دل اﻣﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺴﺘﻦ

‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﺮ دم ﻧﻮای دل زﻧﺪ ﺑﺎﻧﮓ،‫ﭼﻪ ﺧﻮش ﺑﺎﺷﺪ از اﻳﻦ ﻏﻤﺨﺎﻧﻪ رﺳﺘﻦ

Pages: 1 2 3 4 5 6 7

Pages ( 1 of 7 ): 1 2 ... 7بعدی »