قسم

قَسَم به مویت، قَسَم به عشقت

 

قسم

زِ فراقِ خانه­ سوزت، غمِ سینه­ سوز دارم ، گُلِ ­من!­ قَسم­ به ­عشقت، که نه شب، نه روز دارم

به تو ای فرشتهِ من، گُلِ من، تَرانهِ من! که جدائی از تو باشد، غمِ جاودانهِ من

به غَمت، غمِ عزیزت، غمِ‌مهربان و گَرمَت ، که به کوچه­ کوچه رگ­ هایِ دلم، چو خون دویده

چو تو در بَرَم نباشی، غمِ بی­شُمار دارم، تو بدان، که با غمِ تو، غمِ روزگار دارم

به شبی که تکیه دادی، سَرِ خود به شانهِ من ، به دمی که پا نهادی، به فضایِ خانهِ من

اگرم بهانه ­ای­ هست برای زندگانی، گُلِ­ من، قَسم به­ مویت، توئی آن بهانهِ من

گُلِ­ من! تو را نه اکنون،  همه عمُر می­ پرستم

گزیده ای از مهدی سهیلی

شعر

Leave a Reply

Your email address will not be published.