برخورد با انتقاد

پوست کلفتی عاطفی

نحوه برخورد با انتقاد

Thick Skin 2قبل از واکنش فکر کنیم.

در هنگام مواجهه با یک نظر منفی و انتقادی، احتمالا اولین واکنش ما تدافعی است، مثل نیاز به واکنش خشم گونه، یا فرار به اتاق دیگر یا دستشویی، و یا گریه.

حتی ممکن است سرخ شویم و یا عرق کنیم.

تامل و فکر کردن قبل از هر اقدامی، به ما این امکان را میدهد تا بتوانیم خودمان را کنترل کنیم. یادمان باشد که ما نمی توانیم احساس خود در مقابل انتقاد را کنترل کنیم، اما می توانیم واکنش خود را کنترل نماییم.

لحظاتی صبر کنیم تا احساساتمان فرو بنشیند. ابتدا به خودمان اجازه دهیم تا احساس خود را بشناسیم و آن را درک کنیم. سپس صبر کنیم تا احساس اولیه مان فروکش کند. تا زمانی که موج اول حالت تدافعی مان از بین نرفته واکنشی نشان ندهیم.

مثلا میتوانیم قبل از هر چیزی یا واکنشی از یک تا ده بشماریم. اگر تنهاییم، با صدای بلند بشماریم. اگر با اشخاص دیگر هستیم، ده ثانیه سکوت کنیم. ده ثانیه معمولا کافیست.

1. انتقاد را از توهین جدا کنیم.

انتقاد معمولا به چیزی فرای وجودمان مربوط می شود. به عنوان مثال، معلم ممکن است به ما بگوید که طرز نوشتن خود را باید بهبود بخشیم. شنیدن این جمله ممکن است دردناک باشد، ولی بیانگر این نیست که چیز اشتباه و غلطی در وجودمان است.

توهین، در سوی دیگر، برای کاهش ارزش وجودمان و آنچه که هستیم گفته میشود. توهین در واقع به موضوعی مربوط میشود که ما نمی توانیم تغییری در آن ایجاد کنیم. اما در نقد میتوانیم آنرا بهتر كنيم یا تغییر دهیم. انتقاد یک کارکرد مثبت دارد، ولی توهین به منظور ایجاد درد بیان میشود.

به زمینه و نیت بیان نگاه کنیم. آیا کسی که مطلبی را گفته، با خیرخواهی بوده؟ آیا آن شخص منتقد در نظر ما یک فرد محترم است؟ مثلا معلم، رئیس و یا پدر و مادرمانند؟ یا مطلب با بدخواهی و تلاش برای صدمه زدن به مابوده؟

تلقی اشتباه انتقاد با توهین گیج کننده است و معمولا به واکنش افراطی منجر می شود. با جدا کردن این دو قادر خواهیم شد به پوست کلفتی مان در مدرسه، محل کار و در مکان های دیگری که در آن احتمال نقد سازنده وجود دارد کمک کرده، و واکنش منطقی نشان دهیم.

2. ببینیم آیا جای بهبود و بهتر شدن داریم یا نه؟

آیا انتقاد از ما نکته مثبتی دارد؟ شاید هضم انتقاد اول برایمان سخت باشد، اما ته دلمان میدانیم که نظر منتقد معتبر است. اگر می دانیم که حقیقتی در نقد وجود دارد، سعی کنیم آن را قبول کنیم و حالت دفاعی نگیریم. پذیرش انتقاد با فروتنی به ما کمک میکند تا خود را بهبود بخشیم و فورا آن را رد نکنیم.

ممکن است که انتقاد کاملا اشتباه باشد. با این حال، نیازی به واکنش زیاده از حد نیست. انتقاد اشتباه را فقط یک نظر شخصی تلقی کنیم.

اگر شک داریم که انتقاد اشتباه است یا درست، می توانیم از نظرات اشخاص دیگری استفاده کنیم. شاید در واقع جای بهبود داشته باشیم.

3. به تصویر بزرگتری نگاه کنیم.

به یاد داشته باشیم که مشکلی با احساس موج اولیه خشم ، غم و یا حالت تدافعی در مقابل دریافت یک انتقاد نیست. ولی نباید اجازه دهیم تا این احساسات تمام روز با ما باشند. در مقام بزرگتر از یک روز، هفته، ماه و یا سال، نظر یک نفر هیچ ارزشی ندارد، و نباید با احساسات منفی، خود را کوجک کنیم.

اگر به نظرمان این کار غیر ممکن است، فقط تا فردا صبر کنیم. درد واقعا بعد از یکی یا دو روز محو خواهد شد. در این میان، وقت خود را یک دوست صرف کنیم، به تماشای یک فیلم خوب برویم، و یا ورزش افکار منفی خود را پرت و دور کنیم.

4. از انتقاد انگیزه مثبت بگیریم.

بهترین واکنش به انتقاد، استفاده از آن به عنوان یک انگیزه برای عمل مثبت و پیشرفت است. احساسات منفی را با احساسات مثبت تحقق پذیر عوض کنیم.

به عنوان مثال، اگر کار یا گزارش ما مورد انتقاد قرار گرفت، در کارمان تجدید نظر کنیم و در تجدید نظر، نقد را در ذهن داشته باشیم. بدون مجادله و خشم به انتقاد، کارمان را بهتر کنیم.