توأمانی عشق و تنفر

توأمانی عشق و تنفر

Love – Hate relationship

نفرت از کسی که عاشقش هستید

• ازت متنفرم، اما دوستت دارم.

• مردها همیشه یک زن را به خاطر نفرت نمی کشند، گاهی به خاطر عشق هم می کشند.

• من ازت متنفرم، بعدش دوستت دارم  …  بعدش من ازت متنفر میشم،  ولی دوباره دوستت دارم.

• بیشتر اوقات دوستت دارم، اما گاهی اوقات ازت نفرت دارم. اما وقتی که ازت نفرت دارم، به این دلیله  که من تو را دوست دارم.

این موارد را می توان در پرتو این واقعیت توضیح داد که هر دو تجربه های عاطفی هستند.

تجربه هایی که پویا هستند و به شرایط خارجی و شخصی مربوطند.

پس ممکن است نگرش عاطفی ما را به سمت یک شخص تغییر دهند.

احساس تنفر نسبت به كسی كه دوستش داريم، از نظر منطق قابل قبول است و لزوماً بيانگر يك تناقض عقلانی نيست.

این پدیده، به هرحال، مستلزم ظهور ناهماهنگی عمیق عاطفی شده و در نتيجه زياد گسترش نمی يابد.

محل فعاليت عشق و تنفر در مغز يكي است و هر دو يكسان عمل می كنند.

اما، در حالت عشق، بخش ديگری از مغز كه مربوط به قضاوت است، غير فعال می گردد و در نتيجه شخص بدی های طرف خود را نمی بيند.

برعكس، در حالت تنفر، بخش قضاوتی مغز بسيار فعال می گردد!