شناسایی افراد با زبان بدن

شناسایی افراد با زبان بدن

 

این سؤال که چگونه او را بشناسم ذهن کثیری از آدمیان را به خود مشغول کرده است .
او را ،یعنی : دوستم را ، محبوبم را ، معشوقم را ، برادرم را ،رئیسم را ، همکارم را ، زیردستم را ،همسایه ام را ،

یا آنرا که قرار است با او مصاحبه استخدامی انجام دهم ،چگونه بشناسم؟

 

درست است که روان پزشکان و روان شناسان، زودتر از سایر مردم، بر رفتار و گفتار اشخاص مهر تشخیص می گذارند،
ولی مخفی کاری های آدمیان و به اصطلاح رفتار دو گانه شان، باعث می شود که انسانها ،

بویژه در مواقع جلب منفعت یا دفع ضرر، خود را به گونه ای دیگر نشان دهند تا لطمه نخورند.

 

اگر انسانها بتوانند از اطرافیان خود و دیگرانی که با آنان در روابط اجتماعی شان در تماسند، شناختی کاملتر داشته باشند،
بی تردید خواهند توانست با آنان رابطه ای سالمتر، کم برخوردتر یا بی برخوردتر ، سنجیده تر و ماندگارتر داشته باشند،

 رابطه ای بدون برد و باخت، بدون آزاراندن و آزرده شدن، بدون آسیب دیدن و آسیب زدن .

چه بسا انسانهایی که اگر آنان را دردیدارهای نخست بشناسیم ، هرگز آنها را به عنوان، دوست، همکار یا همسر و … انتخاب نمی کنیم

و اگر بتوانیم، هزاران سال نوری از آنان فاصله می گیریم تا به لحاظ اجتماعی و از همه مهمتر عاطفی، لطمه نخوریم.

و چه بسا انسانهایی که ناگزیر از تداوم ارتباطمان با آنان هستیم و اگر آنها را بهتر بشناسیم، می توانیم در ساعت های حضور در کنارشان،

رابطه بهتری با آنها برقرار کنیم، مانند نزدیکان، خویشاوندان یا همکاران در یک محیط کاری .

 

اما مسئله شناخت یکدیگر، زمانی نگران کننده می شود که به فکر بزرگترین سرمایه گذاری عاطفی زندگی مان می افتیم،
اندیشه یافتن همدم و همراهی همیشگی و ازخود می پرسیم :

به راستی چگونه می توان فردی را که قرار است عمری، در قفس تنگ دنیا همنفسمان باشد، آنچنانی که هست، بشناسیم؟

 آنجا که آدمیان در پس هزاران نقاب با تو روبرو می شوند، وچون پای منفعتی در میان باشد، بیشتر و بیشتر ،

و هر زمان که در موقعیتی پر استرس نقابی فرو شکند، یقین نداری که آیا آنچه هم اینک می بینی، چهره واقعی اوست

یا باز هم نقابی دیگر و چهره ای در پس چهره سابق!؟

 

به راستی آن که با او مواجهیم کیست؟

دارای کدام خصوصیات اخلاقی است ؟

آیا همین است که می گوید ؟

همین است که نشان می دهد ؟

همین است که چهره اش می گوید ؟

همین است که دوستان ، همکلاسی ها،نزدیکان، آشنایان و همکارانش در باره او می گویند؟

 

برای شناخت هر انسان، از چند طریق می توان اقدام کرد.
اگرچه شناختِ نسبتاً کامل، از مجموع این راه ها به دست می آید،

اما معمولاً نمی توان به تمامی آن ها اقدام کرد.

 

راه های اصلی برای شناخت انسان عبارتند از :
 

 

1 – شناسایی بر مبنای خصوصیات ظاهری یا ریخت‌شناسی Morphology که مشتمل بر شناسایی چهره و اندام ها است.

 

2 – شناسایی از طریق فیزیولوژی یا کاراندام‌شناسی Physiology  و شاخه های علم زیست شناسی Biology  مانند: گروه های خونی .

 

3 – شناسایی بر مبنای روان شناسی Psychology: ویژگی های رفتاری، خلق و خو، شخصیت و ویژگی های کلامی .

 

4 – شناسایی بر مبنای آثار انسانی از قبیل خط شناسی Graphology ، امضاء شناسی Signatue Analysis  و بررسی نقاشی و طراحی.

 

شما می توانید در اولین دیدار، اطلاعات زیادی از طرف مقابل به دست آورید.
مثلاً مشاهده رفتار او با همراه یا همراهان خود، یا نحوه وقت گذرانی وی قبل از دیدار و شروع گفتگویتان،

می تواند در این مسیر به شما کمک کند.

 

برای یک ارتباط خوب غالباً اولین مسئله این است که از کجا آغاز کنیم؟
ابتدا با ذکر اسم مخاطب، به او خوش آمد بگویید، خود را معرفی کنید.

 

در ابتدای آشنایی، ادای عبارت هایی مانند از ملاقات شما خوشوقتم مناسب است.
 

اگر طرف مقابل مضطرب است، با یک جمله اطمینان بخش مختصر، می توانید اضطرابش را کم کنید.
مثلاً بپرسید: پیدا کردن آدرس برایتان مشکل نبود؟

با این جمله ، سر صحبت باز می شود.

 

رفتار و برخورد طبیعی و همراه با خوشرویی، برای ایجاد آرامش در وی مفید و مهم است.
 

اگر شخصی گمان کند که بعضی از جنبه های نامطلوب شخصیتش بر نحوه برخورد شما تاثیر نامطلوب بگذارد،
 از اظهار کردن این مطالب خودداری می نماید، مگر یقین حاصل کند که با ابراز آنها، احترام شما را نسبت به خود از دست نخواهد داد.

به همین دلیل، روابط شما با فرد مقابل، تاثیر عمیقی در آنچه می گوید، و آنچه پنهان می دارد، می گذارد.

 

قطع نشدن صحبت ها با زنگ تلفن و میزان راحتی اتاق، در گفتگوی شما بسیار مؤثر است.
 

مهمترین نقش شما، گوش دادن و درک و فهمیدن طرف مقابل است.
به همین دلیل، نشان دهید که شخصی علاقه مند و مهربان هستید که برای فرد مقابل، اهمیت قائلید، اما به گونه داوری وقضاوت،

 با دیدگاه ها و مطالب او برخورد نمی کنید.

 

شما برای روشن شدن ذهن خود و کسب اطلاعات، سؤال های گوناگونی را مطرح می کنید.
این سؤال ها در عین حال، می توانند تلقینی و زیرکانه نیز باشند.

 

شما می توانید با کشف دستاورهای موفقیت آمیز و استعدادهای فرد مقابل خود، به شکل گیری احترام به نفس او کمک کنید
و با تعدیل وجدان اخلاقی سخت گیرش، او را در کم کردن احساس گناه شدیدی که دارد، یاری کنید تا بدینوسیله، ارتباط صمیمانه تری با او برقرار سازید.

 

شناسایی از نحوه راه رفتن یا دست دان نیزامکان پذیر است-
اگر هنگام راه رفتن، قدم هایی محکم و سریع بر دارد و سر خود را بالا نگه می دارد ،

بیانگر آن است که از اعتماد به نفس خوبی برخوردار است.

 

اما اگر شل و آهسته قدم بر می دارد، نشانه آن است که ضعیف و سست اراده است.
 

اگر هنگام دست دادن، خیلی شل دست بدهد و نگاهش به سمت دیگری باشد، او فرد قابل اعتمادی نیست،
و شاید سست عنصر و تنبل باشد، و اگر مردباشد، احتمالاً به زنها بدبین است.

کسانی که هنگام دست دادن، دست طرف مقابل را مدت زیادی در دست خودنگاه می دارند،
معمولاً افرادی خودخواه و متکبرند و شاید دوست داشته باشند دیگران از آنها زیاد تعریف کنند.

 

شکل دست دادن یک انسان سالم، با اراده، پر استقامت در برابر مشکلات، آن است که برای مدت کوتاهی دست فرد مقابل را نگه می دارد،
و به طور ناخودآگاه به چشم او نگاه می کند و کمی هم خم می شود.

 

دست دادن از خصوصیاتی است که افراد نمی توانند به آن تظاهر کنند و بیانگر خصلتهای درونی آنهاست.
 

 

 

منبع: سایت ارتباط موفق