معنای حرکات بدن در مذاکرات

معنای حرکات بدن در مذاکرات

 

o       یكی از مهم ترین خصوصیات انسان كه او را نسبت به سایر موجودات برتری می دهد، قدرت تكلم و سخن گفتن اوست.

او می تواند با به كارگیری كلمات و جملات احساسات و نیات درونی اش را بیان كند و دیگران را از آن آگاه نماید.

o       از طرفی خواسته یا ناخواسته در فضایی كه آن را سكوت و خاموشی می نامیم،

و با زبان بی زبانی تنها با آنچه زبان حركات بدن Body Language  و اجزای آن خوانده می شود،

می تواند به خوبی احساسی را انتقال داده یا معنای كلامی را تغییر دهد.

o       هرگز اظهار دوستی و علاقه شخصی در حالی كه اخم كرده و ترشرویی نشان می دهد، قابل قبول نیست.

بنابراین به كارگیری این ۲ زبان در یك جهت و راستا می تواند به خوبی در بیان هیجانات، عواطف و احساسات به كار رود.

اما در میان دنیای خاموش و بی زبانی، زبان های گویای دیگری هم هستند.

o       زبان بدن شامل دو قسمت است .

i          یکی زبان حرکات بدن

ii        دیگری زبان آرایش و ظاهر بدن :

 

  I            بازکردن دکمه های کت:

o       افرادی که با شما بی ریا وصمیمی هستند، غالباً دکمه های کت خود را باز کرده یا حتی آنرا از تن  در می آورند،

 اما در یک مذاکره رسمی اینچنین نیست .

در این شرایط افراد زمانی کت خود را در می آورند که امکان دسترسی به توافق وجود داشته باشد،

به عبارت دیگر هر قدر هوای اطاق گرم باشد، اگر طرفین احساس دسترسی به توافق را نداشته باشند، کتشان را در نمی آورند.

  II            انداختن پا روی پا:

o       در هنگام مذاکرات هر گاه یکی از طرفین یا هر دوی آنها پاهای خودرا روی هم می اندازند،

 نشانه این است که وارد مرحله جدیدی از مذاکره می شوند، مرحله ایی که امکان تفاهم کمرنگ می شود .

اگر انداختن پا روی پای دیگر با گذاشتن دستها در زیر بغل بصورت ضربدر همراه باشد، اوضاع وخیم تر است

و باید یک فکر جدی برای تغییر وضعیت انجام داد تا طرف مقابل از حالت تدافعی خارج شود.

   III            کشیدن دست به چانه :

o       این علامتی از زبان رفتار است که در هنگام تصمیم گیری بکار می رود.

کشیدن دست به روی چانه معمولاً با حالتی از چهره همراه است که در آن چشم ها کمی جمع می شوند.

افرادی دیگر ممکن است در این حالت لب بالایی را لمس کنند وآنرا بکشند

بعضی مردها با سبیل یا ریش خود بازی می کنند که همگی دلیل بر تعمق و ارزیابی است.

در بازی شطرنج نیز افرادی که قرار است حرکت بعدی را انجام دهند در بسیاری از موارد چنین اشاره ایی را از خود نشان می دهند

 که پس از تصمیم گیری متوقف می شود .

    IV            برداشتن عینک:

o       برداشتن آهسته عینک جهت تمیز کردن آن در شرایطی که نیازی به این عمل نیست اشاره تعویقی است،

این عمل در طی یک مذاکره ممکن است چندین بار انجام گیرد.

در چنین حالتی شخص می خواهد با طفره رفتن از پاسخ یک سؤال یا ایجاد تاخیر در پاسخ،

 مطالبی را در ذهن خود بررسی کرده وموقعیت خود را مرور نماید.

o       در هر حال این افراد می خواهند زمانی را برای پرسش یا پاسخ خود در اختیار بگیرند.

اشاره مشابه دیگر می تواند گذاشتن عینک در کنار دهان باشد.

  V            دست زدن به بینی:

o       این علامت رفتاری و یا مالیدن بینی با انگشت اشاره، نشانه شك و تردید در مورد مطالب گفته شده در یك گفتگو یا مذاكره می باشد؛

به ویژه اگر این اشاره همراه با متمایل شدن شخص به انتهای صندلی باشد.

اما مراقب باشید كه این اشاره را با كسی كه بینی خود را‎ می خاراند اشتباه نكنید.

  VI            مالیدن پشت گوش و چشم

o       اشاره دیگری در زمینه شك و تردید، مالیدن پشت گوش یا كنـار آن است كه حاكی از شك و تردید در ارائه یك پاسخ یا سبك وسنگین كردن آن است.

در بسیاری از مواقع پس از این عمل دست به سمت چشم رفته و عمـل مالیـدن چشـم انجام می شود.

  VII            ضرب گـرفتـن روی مـیـز:

o       كسی كه با ریتمی یكنواخـت و كسل كننده به روی میز ضرب میزند، می خواهد احساس بی قراری خود را بیان كند.

اشارات مشابه دیگـر می تواند این باشد كه فرد مرتباٌ‌ دكمه خودكار خود را بالا و پایین می زند و یا با پاشنه پا به زمین ضربه میزنـد.

پیام مستقیم این اشارات برای شما این است كه باید دریابید كه حرفهایتان كسل كننده یا بی روح است ویا اینكه برای طرف مقابل تازگـی نــــدارد.

  VIII            قراردادن مچ یك پا به روی مچ پای دیگر:

o       این اشاره ایست كه در مواقع بسیاری بروز می كند.

مثلا”‏در جلسات دوستانه یا رسمی كه شخص تحت فشار روانی؛ تنش یا استرس قرار گرفته است.

o       مهمانداران هواپیما در این زمینه تجربیات مفیدی دارند ،

آنها به راحتی می تواننـد افرادی كه از مسافرت با هواپیما می ترسند را تشخیص دهنـد،

زیرا این افراد با پاهای گره خورده و قراردادن یك مچ به روی مچ دیگر می نشینند به خصوص در هنگـام برخواستن هواپیما.

o       همچنین بسیاری از افراد در موقعیت های تنش زا مانند شركت در مصاحبه یا آزمونی برای استخدام، مچ پاهای خود را روی هم می اندازند.

اصولاّ علائم زبان رفتار بیشتر با یكدیگر و در یك مجموعـه ظـاهر می شوند و به همین ترتیب باید با هـم تعبیر شونـد.

به عنوان مثال اگر فرد مقابل شمـا پایش را از روی پا بردارد و كمـی به طرف شما خم شود،

شما می توانید نتیجه بگیرید كه وی به سخنان شما علاقمند شده و مایل است بیشتر بداند.

o       پس توجه به زبان رفتار را در خود تقویت كنید و همواره در هنگـام مواجـه شدن با واكنش منفی از طرف مقابل در صدد متعادل كـردن اوضــاع برآیید.

در این مواقع بهتر است به جـای ایـنكه شـیوه قـبلی خود را ادامه دهید و بر آن اصــرار ورزید سیاست جدیدی را در پیش گیرید،

چراكه اگر فردی از رفتار یا گفتار شما ناراحت یا عصبانی باشد، علائم رفتاری او پیشاپیش این موضوع را به شما هشدار می دهند .

.

 

علائم منفـی زبـان رفتـار:

1       نوك پاهـا در جهت مخالـف شماست یا به سمت درب خـروجی است

2       تمـاس چشمـی محدود

3       تكان دادن سریع سـر به جهـت تائیـــد

4       لمس كردن و مالیدن پشـت گـردن

5       نگـاه كردن به سقـف و آسمـان

6       چرخـیدن به دور و اطــراف و سـایر اشـاراتی كه در بــالا به آنهــا اشاره شد.

 

چشمها

   I            سطح چشم ها:

o       در یك گـروه، معمولاً فـردی كـه سطح دیـد چشمانش از سایرین بالاتر است، رهبر محسوب می گردد.

هنگامی كه شما ایـستـاده باشید و دیگران نشسته، قطعاً شما را در موضع قدرت قرار میدهد.

   II            مالش چشم:

o       زمانی كه فردی چشمش را با انگشت اشاره مالش می دهـد، نـشـانـگر فریب و نیرنگ می باشد.

از آنجایی كه فرد میـخواهد تماس دیداری را قطع كند، بهانه ای بدست می آورد كه به این طرف و آن طرف نگاه كند.

ایـن حـركت غیر ارادی یـك افــشـاگر حسابی است كه فرد دارد دروغ می گوید.

 III            چشم برگرداندن:

o       این معمولاً یك علامت مسلم از نیرنگ، گناه و دروغگویی است.

 

   IV            چشمان بسته:

o       هرگاه چشمان یك فرد برای لحظه ای طولانی تـر از چـشم بر هم زدن متعارف بسته

و ابروها نیز برخاسته شود پیـام چنـیـن اسـت: بـه حرف زدن خود خاتمه بده.

 

   V            حركت چشم به سمت بالا:

o       این نشانه غضب و عصبانیت است.

  VI            نگاه مختصر به اطراف:

o       این ژستی خـجـالت گـونه و عشوه گرانه است.

فرد جسورانه خیره می شود، در حالیكه سرش را پایین انداخته و به سمت مخالف كج میكند.

اشـاره بـر كمرویی بی باكانه دارد.

 

 VII            نگاه ممتد:

o       این بی تردید یك نشانه گرایش جنسی است.

شخصی كه تماس چشمی برقرار می كند، چشم برگردانده، سپس مجدداً به چشمان شما نگاه می كند،

 می گویـد: مایلم با شما بیشتر آشنا شوم.

 

  VIII            نگاه خیره شدید:

o       این نشانه خلق تهاجمی، سلطه جویانه و تهدید آمیز است.

   IX            نگاه به بالا و پایین:

o       هنگامی كه آقایی نگاهش را به سر تا پای یك خانم می اندازد، به او می فهماند كه به اندام فیزیكی وی علاقه مند است.

 

   X            چشمك:

o       چشمك یك علامت غـرض آلود است.

نـشانـگر آن اسـت كـه رمز و رازی میـان فردی كه چشمك میزند و فردی كه به او چشمك زده می شود برقرار است.

   XI            بالا انداختن همزمان دو ابرو:

o       در میان یك اتاق شلوغ، مفهوم آن كاملاً واضح و روشن است: مایلم با شما ملاقات كنم.

 

  XII            بالا انداختن یك ابرو:

o       زمانی كه یك ابرو بالا انداخته می شود در حالی كه ابرو دیگر پایین باقی می ماند،

 مفهومش این است: حرف شما را باور نمیكنم.

  XIII            ابروهای گره خورده:

o       زمانی كه هر دو ابرو به سمت همدیگر كشیده می شود، باعث پدید آمدن شیار بین آن دو می شـود،

 كه دلالت بر اضطـراب، درد، تـرس و یـا آمـیـزه ای از ایــن هیجانات دارد.

 

  XIV            پوشاندن صورت:

o       زمانی كه دست بر روی صورت می آید مـفـهومش چنین است:

شوكه شده ام. این ژست بین فرد و موقعیت مزاحم و مـتـجاوز فاصله می اندازد.

دهان

   I            خنده زوركی:

o       این نیشخند كنترل شده است و تا چشمها گسترش نمی یابد.

  II            دهان كجی:

o       گوشه لبها را مانند پوزخند به عقب برده و دندانها را نمایان می گرداند.

  III            تبسم با دهان گشوده:

o       دندانهای بالا نمایان شده و بـه طرف می فهماند كه مایل هستید بیشتر با او آشنا شوید.

 

  IV            تبسم با لبان بسته:

o       این لبخند تنها برای ادای احترام و ادب و نزاكت است.

  V            در هم كشیدن لبها:

o       هرگاه فردی لبهایش را در هم كشید به مفهوم آن است كه طرف مقابلش را جذاب و دلربا یافته.

 

  VI            لبهای سفت و جمع شده:

o       دال برتنش و عدم پذیرش است.

  VII            جویدن لبها:

o       وقتی فردی لب پایین خود را جویده و سرش را تكان میدهد نشانگر خشم فرد است.

 VIII            تماس با لب:

o       هرگاه انگشت اشاره بطور عمودی برای لحظه ای به طرف بالا آید میگوید: ساكت باش.

o       ولی هرگاه انگشت اشاره به لب پایین تماس پیدا كند و دهـان انـدكـی باز شود مفهومش چنین است: “می خواهم با شما صحبت كنم”

 IX            خمیازه كشیدن:

o       خواب آلودگی تنها علت خمیازه نمی باشد، بلكه “خمیازه اجتماعی” نیز وجود دارد.

خمیازه ای كه در یك موقعیت استرس زای خفیف پدید می آید.

هنگامیكه مردد هستید چه كاری میخواهید انجام دهید خمیازه روشی است برای خریدن زمان

 دست ها (از مچ تا سر انگشتان)

  I            دست دادن محكم:

o       فردی كه دستش را دراز كرده و سـپـس دسـتـانـش را بـه طـریقی می چرخاند كه دستش بالا و كف دستش پایین قرار می گیـرد،

سـعی در توفق و برتری جویی دارد.

این نوع دست دادن اغـلب اوقـات در مـوقـعـیـت هـای سیـاسی و دیپلماتیك كاربرد دارد.

 II            دست دادن بسیار محكم:

o       نشانگر شور و اشـتیاق و سلطـه گـری اسـت.

بـی تـردیــد میتوان فهمید چه كسی اینجا فرمان میدهد.

 III            دست دادن شل:

o       فردی كه تـنـها انگشتان دستـش را دراز میكند و یا دستهایش مانند ماهی شل است، می گوید:

مایل نیستم به مـن دسـت بزنید، من صمیمیت را دوست ندارم.

o       همچنین نشانه ضعف، انقیاد و مطیع و تسلیم بودن نیز می باشد.

هر گاه آقایی در یك موقعیت كاری از این دست دادن استفاده می كند،

 امكان دارد چنین برساند كه قصد دارد مخفیانه اعمال نفوذ در موقعیت نماید.

 

 IV            دست دادن با هر دو دست:

o       هرگاه از دست چپ برای در برگرفتن و پوشاندن دستهای فشرده شده استفاده گردد،

دست دادن دستكش وار نامیده شده و راستی و صمیمیت زیاد را می رساند مانند یك در آغوش گرفتن كوچك و ظریف.

 

 V            حركت انگشت:

o       ضربه آهسته، مضراب زدن و یا ریتم یكنواختی را با انگشتان نواختن، دلالت بر بی تابی و ناشكیبایی دارد.

یك حركت نمادین گریز می باشد.

انگشتان عمل راه رفتن را گرچه بدن بی حركت است انجام می دهند.

  VI            دستهای پـنهان:

o       این ژست مرموز و آب زیر كاهانه است.

فرد می گوید: مایل به گفتگو با شما نمی باشم.

خصوصاً در مورد دستهایی كه عمیقاً در جیــب ها فرو شده باشد،

 جایی كه برای تماس و گرفتن دست و یا هر گونه رابطه صمیمانه وجود نخواهد داشت.

 

  VII            دستها به روی زانو:

o       وقتی كف دستها بـه طـرف بـالا بـاشـد، شـخص گـشـاده رو و پـذیـرا می باشد.

وقتی كف دستها پایین باشـد مـمكـن اسـت پـای فـریبكاری و تعرض در میان باشد.

 VIII            مناره كردن انگشتان:

o       هنگامی كه فردی انگشتان خود را به هم فشرده و چـانـه و دهان را روی سر انگشتان قرار می دهد، نـشانگر تفكر عـمـیق است.

مانند زمانی كه شخص به امید شنیدن جواب می باشد.

همچنین حایلی اسـت بـرای مـحـافـظـت كـردن از قفسه سینه، پایین صورت و دهان.

 IX            مشت پوشیده شده با دست باز:

o       فـرد در ایـن حـالت خشـمگین است اما می كوشد كه آرام بماند.

به اصطلاح خود را كنترل كند.

اما مراقب این فرد باشید چون امكان دارد هر موضوع كوچكی منجر به آن گردد كه كنترلش را از دست بدهد.

 

    X            پرتاب دست:

o       شـخصـی كـه مـی خـواهـد عـقایدش را به اجبار تحمیل كند، ممكن است دستش را بطرف شنونده و جلو پرتاب كند.

درحالت پرخاشگرانه خفیفتر، تنها از انگشتان استفاده می گردد.

 

  XI            قلاب كردن دستها پشت سر:

o       این یك ژست متكبرانه می باشد.

خصوصاً زمانی كه فرد به عقب تكیه داده باشد.

او می گوید: من آنقدر بر شما سلطه دارم كه نیاز به دفاع كردن از خودم ندارم.

 

  XII            بازی كردن با حلقه ازدواج:

o       این علامت عصبی بودن و نـشـانگر آن است كه مشكلی در ارتباط وجود دارد.

خصوصاً زمانی كه فرد همزمان در مـورد هـمسـرش در حـال صحبت كردن می باشد.

 

   XIII            تكان بیقرار دست ها:

o       این تلاش بدن برای رهایی می باشد.

هـورمـون آدرنـالیـن در حال ترشح شدن است، اما فرد نمی داند چگونه رهایی یابد.

كلـنـجار رفـتـن بـا سـر آسـتـیـن پیراهن و یا جواهر آلات روی مچ به دیگران میـگوید كه: شما احتیـاج بـه تـوجـه داریـد.

در كـافه ایـن عمل جایز و مناسب است اما در جلسات كاری منحرف كننده و موجب حواس پرتی می گردد.

 

  XIV            دست زدن به كراوات:

o       این رفتار مردانه می گوید:می خواهم تاثیر خوبی از خودم بجا بگذارم.

این روش اوست كه می خواهـد بـه شـما بـفـهــماند شدیداً در تـلاش اسـت تـا خوشنودتان سازد.

 

   XV            دست كشیدن در میان موها:

o       وقتی افراد نمی دانـنـد چه چیز باید بگویند اغلب اوقات دستشان را میان موها می كشند.

نـاظـری كه قـادر است زبان بدن را متوجه شود، آگاه است كه فرد در مورد كاری كه می خواهد انجام دهد و یا چیزی كه میخواهد بگوید تردید دارد.

پا ها

  I            تكان دادن پاها:

o       وقتی فردی طوری نشسته كه یك پا را روی پـای دیـگر انـداخته و یك پا را در هوا تكان می دهد پیام این است:

من حوصله ام سـر رفته.

حـركات نـشـانـگر گـریز است اگرچه بدن فرد ساكن و بدون حركت می باشد.

 

  II            انداختن پاها روی هم در ناحیه زانو:

o       این حالت متداول بطور یـكسان در مردان و زنان رایج می باشد.

o       مفهومش این است كه: من بـسـیار آسـوده خاطر هستم.

 

  III            قوزك پا روی زانو:

o       این معمولاً عملی مردانه می باشد.

می گوید: من قاطعانه از حقوقم دفاع می كنـم اما بـا آرامـش هسـتم.

این همان ژست اصیل پا روی پا اندازی كابویی است.

 

  IV            انداختن پا روی هم در ناحیه قوزك:

o       این ژسـت در مـردها بیش از زن ها مورد استفاده قرار می گیرد.

می گوید: من مودبانه در آرامش هستم.

 

  V            به هم پیچیدن پاها:

o       این ژست در خانمها رایج می باشد.

زن پاهایش را به هم می پیچانـد طوری كه یك پایش را به پشت قوزك پای دیگرش قلاب می كند.

مردها انجام دادن این كار را دشوار می پندارند.

بـه هم فشردگی این حالت برداشت  در آغوشگیری را در ذهن تداعی می سازد.

 

 VI            قفل كردن پاها:

o       این نیز نمونه ای از ژست زنانه میباشد.

او در حالی كه ایستاده یك پا را به پشت پای دیگر قفل می كند.

این عمل معمولاً به مفهوم آن است كه فرد عصبی و ناراحت می باشد.

 

 

 دست ها

 

 I            خم كردن بازوها:

o       این كار می گوید: من پر زور و نیـرومند هستم.

بالا آوردن یـك بازو نیز راهی برای جلب توجه می بـاشد.

هر دو دسـت را بـجلو دراز كردن ژست خوش آمد گویی می باشد.

  II            دستها به پشت:

o       وقتی دستها به پشت كمر قلاب می گردند، مفهومش این است كه فرد وضعیت را تحت كنترل خود دارد.

می گوید: من راحت هستم

 مشابه حركتی كه سربازان زمانی كه در حالت خبردار نیستند به خود می گیرند.

 

  III            دستها به جلو:

o       هنگامی كه ما مضطرب می باشیم، تمایل به نگاه داشتن دست هـای خود در جلوی بدن خود داریم تا بتوانیم یك سد حفاظتی ایجاد گردانیم.

 

  IV            دسته ای قلاب شده:

o       بر خـلاف دسـت به سـینه بودن كه دستها بطور متقاطع به روی سینه قرار می گیرند،

این ژست در افرادی مشاهده می شود كه در شرایط اضـطراب آمـیزی قرار دارند.

در واقع چنین به نظر می آید برای حفظ جانشان به خودشان دست آویخته اند.

 

  V            دستهای تا شده:

o       زمانیكه دستها مقابل بدن همدیگر را قطع می كنند، معمولاً نشانگر وضعیت تدافعی می باشد.

فرد می گوید: من تمایل ندارم به هرچیزی كه با عقایدم در تضـاد می باشد گـوش دهـم.

اغـلب مردم از مانعی كه این طرز ایستادن پدید می آورد آگاهی ندارند.

اما بـی تـردیـد بـرای سـد كـردن هـر گونه تعدی و مزاحـمت بكار گرفته می شـود.

خصوصاً وقتی كه لبهای درهم و اخم نیز با آن همراه گردد.

 

  VI            دراز كردن دست :

o       زمانی كه یك مرد نشسته و دست خود را دراز كرده، او میـ گوید:

من اینجا را تحت كنترل خود دارم.

o       اگر یك زن این كا را انجام دهد، مـردها معمولاً اینگونه می پندارند كه او از حد و حدود خود تجاوز كرده است.

هر چنـد زمـانـی كه تنها یك دست را روی صندلی مجاور قرار می دهد، می گوید: می خواهم مانند شما (مردها) باشم.

 

  VII            دست به كمر بودن:

o       دستها دو طرف كمر به طوری كه آرنج به طرف خارج بدن قرار مـیـ گیرد.

 فرد می گوید: از من فاصله بگیر.

این یك عمل نا آگاهانه می باشد كه مـا هـرگاه احساس جامعه ستیزی داشته باشیم و یا در محل پر ازدحامی قرار داریم

 و تـمایـل نداریم دیگران نزدیك به ما شوند اعمال می كنیم.

  VIII            شانه بالا انداختن:

o       شانه ها بر آمده گشته و كف دستها به سمت خارج می چرخنـد.

پیام روشن و واضح می باشد: من شما را نمی شناسم و یا من نمی تـوانم به شما كمك كنم.

دلالت بر احساس درماندگی فردی است كه این ژست را به خود می گیرد.

 

راست قامت ایستادن:

o       حالت ایستادن افراشته می گوید شما انسان با اعتماد به نفس، صادق و موفقی هستید.

حتـی اگـر كـوتـاه قـد باشید، گرفتن یك ژست مطمئن و بی پروا شما را پر ابهت نشان خواهد داد.

 

گامهای كوتاه-بلند:

o       استفاده از تمام طول پا در هنگام راه رفتن، گامهای بلند برداشتن و كمر را راست و سر را بالا نگاه داشتن بیانگر یك حالت مطمئن و با صراحت می باشد.

برعكس گام های ریز و با شانه های قوز كرده فرد را ترسو و آسیب پذیر می نماید.

 

احوالپرسی دوستانه:

o       با اندك بالا آوردن ابرو زمانیكـه بـرای نـخستین بار شخصی را ملاقات می كنید، شما را علاقه مند، با نشاط و هوشیار می نماید.

 

رویارویی نزدیك:

o       هر فردی مجاز و نیازمند مقدار معینی حـریـم شـخـصـی در پـیـرامـون خودش می باشد.

معمولاً آن حریم شخصی تا یک تا دو متر شمـا امـتـداد مـی یـابد.

محدوده صمیمی و خودمانی نیم متر امتداد دارد.

زمانیكه فردی خیلی نزدیك به جلو می آید منجر به مزاحمت و ناراحتی می گـردد.

این یـك عـمل تـجاوز كارانه می باشد كه مرزها و حدود دیگران را رعایت نكرده و احترامی برای آنها قائل نمی باشد.

این طرز رفتار می تواند سبـب شود تا یـك فـرد مـنـفعـل و بی اراده، احساس آسیب پذیری كرده و حالت تدافعی به خود گیرد.

تا زمانی كه از شما در خواست نشده عقب بمانید.

 

بی رغبتی:

o       اگر می خواهید برتر از دیگران جلوه كنید، پشت به دیوار تكیه زده و دست به سینه بایستید.

پیام روشن است: مزاحم نشوید.

 

گردن:

o       هنگامیكـه دسـت بـه طرف بالا تاب خورده و خودش را به پشت گردن قلاب می كند، نشانه خشم می باشد.

در دوران بدوی این ژست به ضربه سختی بر سر فرد مقابل منجر می گشت.

اما در جامعه متمدن می باید از این عمل اجتنـاب ورزیـد.

افرادیكه زبان بدن را متوجه می شوند از توانمندی این عمل آگاه هستند.

 

بی قراری (وول خوردن):

o       در موقعیت اجـتمـاعی هرگاه با پول خرد داخل جیبتان بازی كنید و صدای جیرینگ جیرینگ آن را درآورده یا با موها و یا لباستان كلنجار رویـد،

علامت واضحی است كه شما عصبی، بی قرار و هیجان زده می بـاشـیـد.

بـرای گـذاشتن تاثیر خوب بر روی دیگران سعی كنید این حركات تهییج آمیز و بیتاب گونه را در خود فرو نشانید.

 

كشیدن شلوار:

o       این عمل در مردان بیش از زنان انجام می شود. چون مردها هستند كه اغلب اوقات شلوار به تن می كنند.

پارچه شلوار یك پا به نشانه نـابـاوری بـه بــالا كشیده می شود.

مانند این می ماند كه پایش را روی یك چیز ناخوشایند گـذاشـته و می كوشد آن را از روی شلوارش بتكاند.

 

به دیوار تكیه زدن:

o       زمانیكه شما به دیوار و یا درب ورودی با آرامش خاطر بسیار، تـكیه می دهید، به دیگران می گویید كه بمانند.

این روشـی اسـت برای طولانی كردن گفتگو خصوصاً وقتی كه در موقعیت های اجتماعی قرار دارید.

 

ارتباط نزدیك:

o       دو فردیكه با هم گفتگو كرده و همدیگر را در یك جایگاه و همسو می یابند، انس و علاقه متقابل را نمایان میكند.

افرادیكه برای مدت زمان مدیدی با یكدیگر بوده اند حركات یكدیگر را تـقـلـیـد و تـكرار كـرده و حـتـی كلمات و الفاظ یكسانی را همزمان بیان میكنند.

 

نزاع:

o       هنگامی است كه دو فرد رو در روی هم، اما برخـلاف مـورد قـبلـی می ایستند كه بیانگر خشونت و تند خویی شدید می باشد.

در شرایط عادی هر دو فرد در هنگام صحبت كردن اندكی از یكدیگر فاصله می گیرند.

امـا هرگاه بخواهند با یكدیگر زورآزمایی و نزاع كنند خود را در حالت بینی به بینی قرار می دهند كه تقابل بسیار خطرناكی است.

تعظیم كردن:

o       این ژست ادای احترام دنیای كهن، دیگر كاربردی جـز در محافل دیپلماتیك و موقعیت های رسمی ندارد.

هر چند كه در زمانهای گذشته بـه عنوان ادای احـترام و درود فرستاندن متعارف بكار می رفته است،

اما اكنـون در اغـلـب اوقـات تـوسـط هـنرمـندان و مجریان بر روی سن مورد استفاده قرار می گیرد.

 

موی سر

o       برخی از كارشناسان بر این باورند كه مدل موی شخص می‌تواند نشان‌گر تصویر شخصی، كیفیت زندگی، میزان عملگرایی،

خودنمایی، اثرگذاری و پایگاه اجتماعی و اقتصادی فرد باشد.

o       برخی نیز بر این باورند كه موی شخص می‌تواند نشانگر بالندگی عاطفی و ناحیه‌ی زیستی باشد.

o       مفاهیم مختلف مدل‌های مختلف مو را در طول دهه‌های گذشته از نظر بگذرانید.

فرضاً، در دهه‌ی ۶۰ و ۷۰ قرن بیستم، موی بلند شخص نشانه‌ عصیان‌گری و شورشگری بود،

اما در دهه‌ ۹ یك راننده‌ كامیون بیابان نیز موهایش را بلند می‌كند تا بسان سلطان موسیقی راك جلوه كند.

باید توجه داشت كه موهای بلند دخترك ۱۵ ساله تفسیر متفاوتی با موهای بلند یك زن ۵۵ ساله دارد.

o       اسرار شناخته شده‌ انواع مدل مو.

باید توجه داشت كه نشانه خوانی باید همراه با نشانه‌های آشكار سایر ویژگی‌های فرد باشد

 تا بتواند فرد را به سوی تشخیص درست رهنمون شود.

 

 I            موی بلند و موی كوتاه مردان

o       باور غالب این است كه موی كوتاه نشانه‌ محافظه كاری و سازگاری و موی بلند نشانه‌ ماهیتی هنری و عصیان‌گری است.

 این باور گهگاه درست می‌نمایاند؛ ولیكن در همه‌ موارد این گونه نیست، زیرا موهای بسیار كوتاه می‌تواند نشانه‌ی موارد زیر باشد:

i          فرد احتمالاً اهل ورزش است؛

ii        در حال طی كردن دوره‌ نظام بوده و یا این كه در گذشته یك نظامی بوده است؛

iii      شخص در سازمان و یا اداره‌ای كار می‌كند كه مجبور است مویش را كوتاه نگه دارد؛

iv     این امر می‌تواند نشان‌گر گرایشات هنری، عصیان‌گری و مدگرایی باشد

(در صورتی كه مو به طور غریبی رنگ شده باشد و یا این كه بسیار كوتاه باشد)؛

v        ممكن است نشانه‌ی محافظه‌كاری فرد باشد؛

vi     احتمالاً شخص به نوعی مشغول درمان بوده و یا این كه این امر از ضرورت درمانی ناشی شده است؛

vii   احتمال دارد فرد این گونه بپندارد كه جذابتر می‌نمایاند؛

viii فرد به دلیل راحتی و سهولت كاری، موی كوتاه را ترجیح می‌دهد.

o       اگر چه تامل در خصوص موارد بالا می‌تواند برای تشخیص ماهیت اشخاص راهگشا باشد،

لیكن بسندگی صرف به این ذهنیات و كلیشه‌ها می‌تواند بازدارنده باشد.

 II            موی آراسته مردان:

o       مردی كه با موی آراسته، سشوار كرده و تافت زده ظاهر می‌شود و این امر را با لباس و كفش گرانقیمت همراه می‌كند،

خواهان به رخ كشیدن موقعیت و پایگاه غبطه‌برانگیز اجتماعی و شغلی خود است.

o       این حالت می‌تواند نشانه‌ كامیابی اقتصادی، خودمهم پنداری و اثرگذاری بر روی دیگران باشد.

معمولاً مردان این گونه برای موی سر خویش سرمایه‌گذاری پولی و زمانی نمی‌كنند.

در هر حال، استنباطی كه از این حالت می‌توان كرد این است كه چنین مردانی بدین وسیله قدرت،

توان مالی و برتری پایگاه اجتماعی خویش را به رخ دیگران می‌كشند.

o       بعلاوه، همین برداشت را می‌توان به ناخن‌های آراسته نیز تعمیم داد.

 

  III            نشانه‌های مرتبط با ریزش، كم پشتی و طاسی سر مردان

o       مردانی كه معدود تارهای موی باقیمانده بر روی سر خود را با دقت و وسواس محسوسی شانه می‌كنند و به اصطلاح به آن حالت می‌دهند،

در واقع بدین وسیله خودخواهی خود را نشان داده و در عین حال نسبت به قضاوت و داوری دیگران غافل هستند.

زمانی كه من با چنین مردانی برخورد می‌شود، نخستین سوالی كه به ذهن خطور می‌كند این است كه آیا این مرد نمی‌داند

 كه ما چشم داریم و همه چیز را می‌بینیم.

o       نكته‌ی قابل توجه این كه این برداشت‌ها وحی منزل نیست و در همه‌ حالات استثنا به چشم می‌خورد.

 

 IV            استفاده از كلاه گیس و كاشتن و ترمیم موی سر:

o       مردانی كه با ترمیم موی سر خویش كم پشتی و یا ریزش آن را جبران می‌كنند، بدین وسیله نخوت و فقدان اعتماد به نفس خویش را نشان می‌دهند.

بعلاوه، بدین وسیله فرد با جذاب نشان دادن خویش اعتماد به نفس از دست رفته را كسب می‌كند.

در هر صورت، از نشانه‌های این نوع اقدامات ترمیمی مردان می‌توان به مواردی چون برخورداری از امكانات مادی، نقص زدایی و ظاهر گرایی اشاره كرد.

 

V            استفاده از انواع كلاه‌ها:

o       مردان طاسی كه از كلاه بیس‌بال برای پوشش این نقیصه‌ خود استفاده می‌كنند، در واقع در برابر پیر شدن از خود مقاومت نشان می‌دهند.

در این ارتباط باید به این نكته توجه كرد كه بسیاری از مردان طاس برای حفاظت از فرق و كاسه‌ سر خویش در برابر آفتاب سوزان از این كلاه‌ها استفاده می‌كنند؛

 لیكن اگر مردان طاس در منزل نیز از این كلاه‌ها استفاده می‌كنند، این امر می‌تواند نشان‌گر فقدان خودباوری و اعتماد به نفس باشد.

 

 VI            موی رنگ شده:

o       مردانی كه موی سر خود را رنگ می‌كنند، عمدتاً خواهان پوشاندن موهای سفید خود هستند و بدین وسیله خود را جوان می‌نمایانند.

روشن است كه این وسیله در همه‌ حالات و مقاطع سنی نمی‌تواند راهگشا باشد.

فرضاً چنان چه مرد 75 ساله‌‌ای دارای موهای مشكی یك‌دست باشد، در آن صورت پنهان‌كاری كاملاً بی‌مورد است.

در هر صورت، از ویژگی‌های این اشخاص می‌توان به خودخواهی، واقعیت گریزی و بسان كبك عمل كردن اشاره كرد.

 

 VII            ریش و سبیل:

o       برخی از مردم بر این باورند كه ریش و سبیل می‌تواند نشانه‌ راز آلودگی شخص باشد.

باید توجه داشت كه این برداشت درست نبوده و مردان به دلایل مختلف از موی صورت استفاده می‌كنند.

o       ریش و سبیل می‌تواند به موارد زیر دلالت كند:

i          مرد می‌پندارد كه بدین شكل جذاب‌تر می‌نمایاند؛

ii        مرد جوان بدین وسیله خود را سالدار می‌نمایاند؛

iii      با استفاده از ریش، فرد سن و سال و چروك‌های صورت خود را می‌پوشاند؛

iv     فرد بدین وسیله نقص صورت خود را می‌پوشاند؛

v        مرد ریشو بدین شكل ماهیت عصیانگرانه‌ خویش را می‌نمایاند؛

vi     مرد در جایی شاغل است كه از این بابت محدودیتی را به شخص تحمیل نمی‌كنند.

o       دقیقاً به طول و شكل و شمایل ریش و سبیل مردان توجه كنید، زیرا ریش و سبیل‌های بلند می‌تواند گرایشات سیاسی لیبرالیستی مردان را بنمایاند.

از سوی دیگر، ریش و سبیل نامرتب، كثیف و ناآراسته می‌تواند نشانه‌ی ویژگی‌هایی چون كاهلی، دلمردگی، اختلالات و عوارض روحی و فیزیكی،

فقدان قدرت داوری و سایر كاستی‌ها و نقایص بهداشتی باشد.

 

 VIII            ابروان پرپشت و نامرتب و موهای زیاد دماغ و گوش مردان

o       این اشخاص به ظاهر خویش اهمیتی نمی‌دهند.

برخی از این مردان بر این باورند كه مرتب كردن و آراستن موهای این قسمت‌های صورت عملی نادرست و نامردانه است.

 

  IX            مدل موی نامتعارف و نمایان:

o       مدل و یا رنگ موی غیر عادی و نامتعارف می‌تواند دلالت بر موارد زیر داشته باشد:

i          ماهیت ناسازگار؛

ii        فرد ماهیتی عصیانگرانه و شورشی دارد؛

iii      فرد شیفته‌ ماجراجویی است؛

iv     فرد گرایشات مدپرستانه و هنری دارد؛

v        فرد دارای شغلی نامتعارف بوده و سبك زندگیش نامتعارف است؛

vi     شخص بدین وسیله خواهان عضویت در یك گروه هم سال خاص است؛

vii   سازگاری با مدل‌‌های غالب و حاكم در اجتماع؛

viii بی‌توجهی به صورت‌های ظاهر؛

ix     میل به منحصر به فرد بودن و جلب توجه كردن؛

x        تاثیرات فرهنگی (سن و سال فرد، نژاد و گروه‌های مختلف اجتماعی).

 

   X            موی زنان

o       مدل موی زنان در قیاس با چگونگی موی مردان محدودیت چندانی ندارد، زیرا مردم آسان‌تر انواع مدل موی سر زنان را می‌پذیرند،

چون مدگرایی عمدتاً از آن جنس مونث است.

با این وجود، موی سر نمایان و نامتعارف زنان نیز تعابیر و تفاسیر خاص خود را دارا می‌باشد.

 

  XI            موهای كوتاه و بلند:

o       بر اساس فرهنگ ما، جوانی و جذابیت جسمانی زنان با موی بلند تعریف و تبیین می‌شود.

به همین دلیل، بلندی و كوتاهی موی زنان تفاسیر خاص خود را دارا می‌باشد.

حال اگر علیرغم این نگرش فرهنگی زنی مویش را كوتاه نگه دارد، باید به موارد زیر توجه كرد:

i          موی زیبا، كوتاه و آراسته این حالت می‌تواند نشان‌گر تمایلات هنری فرد بوده و در عین حال از برخورداری مالی حكایت كند.

باری، هزینه كردن مبلغ قابل توجهی از درآمد برای آرایش مو می‌تواند نشانه‌ اهمیت دادن به ظاهر شخصی،

میل به پذیرفته شدن، اهمیت دادن به نظرات دیگران و احتمالاً عدم ایمنی باشد.

ii        موی كوتاه معمولی زنان چون نگه داشتن موی بلند دشوار و هزینه بر است،

بسیاری از زنان موی خود را كوتاه می‌كنند تا از دنگ و فنگ نگهداری موی بلند در امان باشند.

در هر صورت، از نشانه‌های بارز این حالت می‌توان از عملگرایی فرد نام برد، به ویژه اگر این حالت با سایر ویژگی‌های عملگرایی همراه شود.

iii      موی بسیار كوتاه سبب توجه دیگران می‌شود

چنان چه لباس زنی زرق و برق دار و زننده باشد، جلب توجه كردن این حالت مو نمود می‌یابد.

احتمال دارد كه موی بسیار كوتاه دلالت بر ضرورت‌های درمانی داشته باشد.

فرضاً، زنانی كه شیمی درمانی می‌شوند، چاره‌ای جز این ندارند.

 

  XII            موهای بلند زنان:

o       چون فرهنگ ما موی بلند را نشانه‌ی جذابیت و زیبایی می‌داند، زنی كه بیش از چهل سال سن دارد

و در عین حال موهایش را به طور نمایانی بلند نگه می‌دارد، در برابر پیر شدن از خودش مقاومت نشان می‌دهد

و ادا و اطوار جوانان و چشم نوازان را در می‌آورد.

o       از ویژگی‌های این زنان می‌توان به مواردی چون ذهنیت گرایی، رویاپردازی و واقعیت‌گریزی اشاره كرد.

o       موی بلند نمایان یك زن ممكن است حالت چشم‌نوازی نداشته باشد و این كیفیت سبب شود كه بپندارد

كه بدین شكل جذابیت جنسی محسوسی كسب می‌كند.

o       موی بلند نامتعارف می‌تواند نشانه‌ عصیانگری و ماهیت شورشی بر علیه آداب و سنن دست و پا گیر و بازدارنده باشد،

 زیرا بسیاری از زنان موی بلند نمایان را نشانه‌ی آزادی و فارغ بودن از هر گونه محدودیتی می‌دانند.

حال اگر نوع لباس زن این برداشت را تقویت كند، در آن صورت این نشانه انكار ناپذیر می‌شود.

 

  XIII            موی بلند كثیف و ژولیده

o       می‌تواند نشان‌گر خصوصیاتی چون فقدان قوه‌ تشخیص و داوری، بیماری، كاهلی و تنبلی، تن‌آسایی، ماهیتی شورشی،

دلزدگی و لاقیدی شخص باشد.

o       در صورت كثیف بودن موی سر، برای خواندن زنان لازم است كه به سایر شاخص‌های بهداشتی نیز توجه شود.

 

  XIV            موی پوش داده:

o       پوش دادن مو می‌تواند نشان‌گر سالمندی زن بوده و در عین حال می‌تواند نمایانگر ناحیه‌ی زیستی زن باشد.

 فرهنگ حاكم بر مناطق مختلف سبب می‌شود كه اشخاص اولویت و ارجحیت فرهنگی را در ظاهر خویش دخالت دهند.

این حالت تا حدی كم پشتی مو را جبران می‌كند و هم این كه سبب صرفه‌جویی در هزینه‌های آرایشی می‌شود.

 

  XV            رنگ مو:

o       رنگ كردن مو در بین این جنس طبیعی است.

مگر آن كه زنی مویش را به طور نامتعارفی رنگ كرده باشد و این رنگ كاملاً به چشم بخورد.

از سوی دیگر، چنان چه زنی سفیدی مویش را با رنگ كردن بپوشاند، این امر می‌تواند گویا باشد.

برای مثال، این اشخاص متوسل به تمارض و وانمود كردن نشده و واقعیت سنی خویش را به راحتی پذیرا می‌شوند.

در برابر این گروه، اشخاصی هستند كه به دلایل حساسیت‌های آلرژیكی اقدام به رنگ كردن نمی‌كنند.

در هر صورت، در هنگام خواندن شخصیت زنان باید ظرایفی از این دست نیز لحاظ شود.

 

  XVI            موی صورت و تن زنان:

o       در ایالات متحده، هنجار غالب فرهنگی این است كه زنان موهای زیر بغل را زدوده و پاهای خود را عاری از هر گونه موی زبر سازند.

به علاوه، موهای ابرو نیز باید آراسته باشد.

زنی كه هراسی از رویش مو در تنش ندارد، باید به فرهنگ دیگری تعلق داشته باشد.

باری، زنی كه در ایالات متحده متولد شده باشد، ولیكن اقدام به زدودن موهای نواحی مختلف تنش نكند،

می‌تواند نشانه‌هایی چون عصیانگری، دلبستگی به باور رهایی و طبیعت باوری را به دست دهد.

o       از سایر نشانه‌ها نیز می‌توان به افسردگی، كاهلی، دلزدگی و راحت طلبی اشاره كرد.

از سوی دیگر زنی كه دستی به سر و صورت خویش نمی‌كشد و نسبت به موهای پراكنده‌ صورت و ابروی خود بی‌توجه است،

 بدینسان اعتراض خود را نسبت به هنجارها و قیودات تحمیلی جامعه می‌نمایاند و اهمیتی به نظر دیگران در این خصوص نمی‌دهد.

بعلاوه، شاید كیفیت بزرگ شدنش بر اساس باورهای خاصی بوده باشد.

 

چند نکته آخـر :

o       سخن آخر اینكه بدانید بهترین شیوه قرار گرفتن در كنار هم با زاویه نود درجه است نه مستقیم در روبروی هم

و به همین لحاظ بهترین میـز برای مذاكـره یك میز گـرد است نه میز چهـارگوش.

هنگامی به سخنان دیگران گوش می دهید با كمی خم شدن به جلـو در صندلی، به طرف مقابل نشان دهید كه به سخنانش توجه دارید

و علاقمندید ولی مراقب باشید كه در این كار افراط نكنید و بیش از هفتاد و پنج درجه خم نشوید

چون با این كار طرف مقابل را در تنگنا قرار می دهید و بعید نیست كه وی به شكل تدافعی دست ها را زیر بغل قرار دهد .

تماس چشمی خود را بطور مناسب با گوینده حفظ كنید.

افراط در تماس چشمی موجب اعمال فشار به طرف مقابل و كاهش آن نمایانگر عدم اعتماد به سخنان او یا عدم تمایل به شنیدن بقیه آنهاست.

<

p dir=”rtl” style=”text-align: right;”>منبع: سایت پزشکان بدون مرز