چشم ها و زبان بدن

چشم ها و زبان بدن

از دیر باز فکر خود را معطوف به چشم و اثر آن بر رفتار انسانی نموده ایم. ما همه از اصطلاحاتی مانند چشم غره، نگاه زیرکانه، چشم های شیطنت آمیز، برق چشم ها استفاده کرده ایم. زمانی که از این اصطلاحات استفاده می کنیم، به طور غیر عمدی اشاره به اندازه مردمک های چشم شخص داریم.

در کتاب “حکایت هایی که چشم ها می گوید” آمده که چشم ها احتمالاً دقیق ترین و نمایان ترین علایم ارتباط انسانی می باشند، زیرا آن ها نقاط کانون بدن هستند و مردمک ها به طور مستقل عمل می کنند. در شرایط نور معمولی، مردمک های چشم در حالی که رفتار یک فرد از مثبت به منفی و بالعکس تغییر پیدا می کند، کوچک و بزرگ می شوند.

هنگامی که شخصی هیجان زده می شود، مردمک های چشم او شاید تا چهار برابر اندازه معمولی بزرگ شوند. از طرفی، یک حالت عصبانی و منفی باعث کوچک شدن مردمک ها می شود که معروف به “چشم های خروسی” یا “چشم های ماری” می باشد.

چشم ها در روابط عاشقانه بسیار مورد استفاده قرار می گیرند.

زنان از آرایش چشم جهت تاکید بر نمایش چشم خود استفاده می کنند.

چنانچه زنی عاشق یک مرد باشد، مردمک های چشمش بزرگ می شوند و مرد بدون اینکه متوجه باشد به درستی پی به رازِ زن می برد. از این جهت، ملاقات های رمانتیک و عاشقانه اغلب در مکان های کم نور برنامه ریزی می شوند تا موجب بزرگ شدن مردمک ها شود.

در بسیاری از کشورهای آسیایی (خصوصاً ژاپن، کره و تایلند) تماس چشمی قوی و مدام در حین مکالمه نشانه گستاخی است. در حقیقت در فرهنگ این کشورها به کودکان از بچگی یاد می دهند که نگاه خود را برگردانند و از تماس چشمی مستقیم پرهیز کنند.

علایم دستیابی دیداری

علایم دستیابی دیداری شیوه ای می باشد كه مـا را قادر می سازد با مشاهده حركات چـشـم هـا بـه نـحـوه اندیشیدن فرد پی ببریم. مـبـنـای ایـن علم بر پایه ارتباط تنگاتنگ جسم و ذهن بوده و آنـكـه افـراد با حـركـت دادن چـشمـهایـشـان رونـد تـفـكـرات بـاطـنـی خـود را آشـكـار می سازند. فراگیری آن ما را یقیناً در بهبود برقراری ارتبـاط با دیگران در زندگی یاری خواهد داد.

تشخیص حركات چشم قدری به تمرین و ممارست نیـاز دارد، زیرا برخی افراد حركات چشم بسیار كنـد و آرام، مختصر، زیركانه و یا تعمدی دارند كه اغلب اوقات ارزیابی چشم را پیچیده و دشوار می گردانـد.

حـركات چـشـمـها نشان دهنده آن است كه فرد چگونه می اندیشد، آیا وقایع گذشته و یا آینده را در تصور خود می پروراند؟ صدایی را در باطن خود دوبـاره می شـنـود و یا صدای جـدیـدی را در ذهن خود می آفریـنـد؟ در دلـش بـا خود حرف می زند و یا توجهش معطوف به احساساتش می باشد؟

جهت رمز گشـایی حركات چشم ها صورت را به ۳ بخش فوقانی- میانی- تحتانی در ذهن خـود مجسم كنید.

اكنون مجدداً آن ۳ بخش را از وسط به ۲ بخش چپ و راست تقسیم كنید.

حركت چشم به سمت هر یك از این ۶ منطقه را می توان اینگونه تفسیر كرد:

i          بالا: دیداری

ii         وسط: شنیداری

iii       پایین: تكلم و احساسات

 

سمت چپشان مربوط به اطـلاعـات یـادآوری شده و سمت راستشان مربوط به اطلاعات خلق شده می باشد. به این مفهوم كه شخص به مـنظور دستیابی به مناطق مرتبط با حواس پنجگانه مغز بطور غیر ارادی چشمانش را به جهات مختلف حركت می دهد.

               1.            چشمها بالا وچپ: نیـمكره غیـر بـرتـر تـجـسـمات فكری – تصویر ذهنی یادآوری شده – دستیابی به خاطرات بصری

               2.            چشمها بالا و راست: نیـمـكره بـرتـر تجسمات فكری-تصویر ذهنی خلق شده-قوه مخیله

               3.            چشمها وسط و چپ: نیـمـكره غـیر برتر پردازش حـس شـنـوایی-دستیابی به خاطرات اصوات-افتراق تن صدا

               4.            چشمها وسط و راست: نـیـمـكره بـرتر پـردازش حـس شنوایی-تجسم اصوات جدید

               5.            چشمها پایین و چپ: ندای درون-گفتگوی باطنی-ایجاد كلام

               6.            چشمها پایین و راست: احساسات، حـس لامـسه و هـم احشایی-دستیابی به احساسات، عواطف، احساس سردی وگرمی، درد، فشار، حركت و جاذبه

               7.            چشمها مستقیم بسمت روبرو و متسع: دسـتـرسـی سـریع و آنی به تمام اطلاعات حسی (معمولاً بصری)